Ring Trick

2011-11-24T02:01:00.001+03:30

ما شش نفر بودیم. شش نفر آدم معمولی که همدیگه رو داشتن. یه روز صبح یکیمون از خواب بیدار شد و دید دیگه نمی تونه یکیمون رو تحمل کنه. زنگ زد دردش رو به یکی دیگه گفت. اون یکی نتونست ببینه که اون داره با اون یکی دردودل می کنه چون همیشه این اون بود که دردودلش رو گوش می کرد. یکیمون فکر رفتن افتاد. یکیمون احساس تنهایی کرد. یکیمون خسته شد. یکیمون داشت می رفت عروسی پشت فرمون گریه می کرد. یکیمون هیچی نمی گفت. یکیمون متهم شد که دنیا به تخمش نیست. یکیمون اعتراف کرد که یکی دیگمون دیگه به تخمش نیست. یکیمون حس کرد خیلی تنهاست. یکیمون خودش داوطلبانه ازش خواست که بهش کمک کنه ولی وقتی فهمید چی می خواد ازش فهمید نمی تونه کمکش کنه.یکیمون توی ماجرا نبود ولی اون ازش خواست کمکش کنه. یکیمون ذوق زده شد. یکیمون رفته بود خودش رو گم و گور کرده بود. یکیمون صبح تا شب مست می کرد و سیگار می کشید. یکیمون هیچی نمی گفت. یکیمون بودنش رو به نبودن یکی دیگه گره زد. یکمون مجبور شد انتخاب کنه. یکیمون همش سیگار می کشید. یکیمون زده بود به بیخیالی. یکیمون همه رو گذشت توی دوراهی.همه انتخاب کردن. یکیمون دیگه بیخیالی رو گذاشت کنار. یکیمون عصبانی شد. یکیمون ترسید. یکیمون کوتاه اومد. یکیمون کنار کشید. یکیمون گفت من همینم که هستم. یکیمون به خدا اعقاد پیدا کرد. یکیمون گند زد به همه چیز. یکیمون صبحا حس می کرد می خواد، شبا نمی خواست. یکیمون همه چیز رو باهم می خواست. یکیمون خسته بود. همه مون فکر رفتن بودیم. یکیمون بار زندگی خودش کم بود، بار یکیدگمون هم بهش اضافه شد. یکیمون دیگه نتونست تحمل کنه. یکیمون فهمید به چه آدم خطرناکی ممکنه تبدیل بشه. یکیمون فهمید نمی تونه دروغ بگه. یکیمون گفت نمی خواد دیگه ریخت بقیه رو ببینه. یکیمون سازش شد رفیقش. یکیمون گفت نمی خواد ریخت بقیمون رو ببینه. یکیمون شامل مرور زمان شد. یکیمون گفت نمی خواد ریخت بقیمون رو ببینه. یکیمون جدی خودش رو گم و گور کرده بود دیگه خبری ازش نبود.یکیمون گفت نمی خواد ریخت بقیمون رو ببینه. یکمون مست بود و سیگار می کشید. یکیمون به اون یکی گفت" تو که داری می ری.".یکیمون راه دیالوگ رو کاملا بست. یکیمون داشت می رفت. یکیمون گفت نمی خواد ریخت بقیمون رو ببینه. دیگه الان ما شش نفریم. شش تا آدم معمولی تنها که دیگه هم دیگه رو نداریم.

2011-11-07T01:01:00.001+03:30

اینجا تقریبا از پست چهارم یا پنجم فیلتر بود. هیچ وقت هم نفهمیدم دقیقا چرا! یعنی اصلا خوانندهای وجود نداشت که اینجا فیلتر شد، حتی اون زمان هنوز فیلتر کردن فلهای نشده بود. از همان زمان خودم برام سوال شد که آیا اصلا باید اینجا رو ادامه داد یا نه. میشد همه چیز را به یک آدرس دیگر منتقل کرد یا اصلا یک جای دیگر را راه انداخت ولی نمیدانم چرا نکردم. این مسئله قاعدتا باعث شد خواننده هم کم باشد که این مسئله دو سه هفته اول ناراحت کننده بود و بعد از آن باعث میشد راحتتر باشد آدم. این روزها که بعد از یک سال مشغله خیلی زیاد دوباره وقت آزاد زیادی وجود دارد و میشود دوباره به طور منظم نوشت، اول شروع کردم به خواندن چند پست اول اینجا. جالب بود که باز هم چیزی ندیدم که بتواند باعث فیلتر شدن باشد. الان واقعا دارم به این فکر میکنم که در زمانهای قبل از هشتادوهشت چه پستی دقیقا ملاک فیلتر شدن یا نشدن یک وبلاگ بوده است. انگار صد سال پیش بوده...

2010-07-18T00:04:00.000+04:30

خودشون تو تلوزیون تبلیغ می کنن "این فصل را با زیبای کوچک بران" ...بعد طرح مبارزه با مزاحمین نوامیس اجرا می کنن...مملکته داریم؟

2010-05-04T23:04:00.009+04:30

ااگر دوباره ای در کار بود، من دستفروشی کتاب های قدیمی در کوچه های خلوت خیابان دوازده فروردین را انتخاب می کردم...

*البته حالا که نیست، همین گهی که هست قبوله...

2010-05-04T00:12:00.003+04:30

نکنید مادرهای گرامی...نکنید با بچه این کار رو...

بچه: این که آقاهه مرده ، یعنی رفته یه جا که آب زیاد بوده بعد افتاده توش؟
مامانه: ممکنه ...ولی مردن های مختلفی وجود داره مثلا شاید پیر شده بوده یا گربه گازش گرفته بوده...!!!!!!!!!!!!

حتما دو روز قبل بچه شش ساله گفته بوده من گربه می خوام دیگه...نتیجه همین تربیت شما ا.ن. می شه دیگه...

2010-04-29T00:39:00.001+04:30

فقط چون دیگه نمی تونستم تحمل کنم، اومدم اینجا بگم:"یعنی الان شما به این کاری که اینتر داره می کنه، می گین فوتبال؟"

2010-04-24T23:43:00.001+04:30

ته چشمهایت را که خواندم، دیگر نیازی به خواندنت نبود..."مارک آل از رید" را زدم.

2010-04-24T00:25:00.001+04:30

افراد از آنچه در وبلاگ هایشان به نظر می رسد، به شما نزدیک ترند!

2010-03-20T00:12:00.002+03:30

Lily Aldrin: So instead of an acoustic guitar, we're having a harp player. My mother owes someone money, and his daughter plays the harp.
Barney Stinson: Is she hot? Because then I can cross "harp player" off my list.
Ted Mosby: How long is this list?
Barney Stinson: I'm not telling you how many pages my list has. I'm not crass.
Lily Aldrin: It doesn't matter anyway, because she's pregnant.
Barney Stinson: Good. That way I can cross two things off my list

2010-03-14T01:38:00.002+03:30

استاد از کودکی با سینمای اروپا آشنا بود؛در ده سالگی بادیدن فیلم های برگمان فقید در خود میل شدیدی به سینمای اروپا یافت که البته بعد ها بادیدن فیلم های گاسپر نوئه در چهارده سالگی، این میل به عشق تبدیل شد. در پانزده سالگی نتوانست در برابر وسوسه دیدن فیلم های برتولوچی مقاومت کند. شانزده ساله بود که از دیدن سیمای هلند هم سود بود، ولی آشناییش با سینمای اسپانیا در هفده سالگی و دیدن فیلم های فرنان گومز بود، او در هجده سالگی متوجه شد بهتر بود این آشنایی را هشت سال به تعویق می انداخت و از هجده سالگی با سینمای غالب در اروپا آشنا می شد. استاد هم اکنون به نقد و بررسی فیلم های معنا گرا تر مثل : در وی آی پی، رویا پردازان آمریکایی، شبانه های آمریکایی ، مادری که دوست می داشتم می پردازد.

2010-03-12T01:51:00.005+03:30

او بر این که لیرتی و فریدم هر دو به معنی آزادی هستند صحه گذاشت ولی توضیح داد که آن دو این یوز و حتی موست کیس متفاوت هستند، چرا که جینیونِ لیبرتی، فرنچ و اوریجینِ فریدم انگلیسی است...او توضیح نداد که بین آزادی فرانسوی و انگلیسی چه تفاوت هایی است ولی مریدان پذیرفتند که تفاوت بسیار زیادی بین این دو است...

2010-02-16T23:33:00.001+03:30

سارینا
بیا ببین داییت رو دوباره
گلی که کاشته امروز دیگه فقط یه خاره
سارینا
قصه مون همیشه گریه داره
سارینا سارینا سارینا...

2010-02-12T01:58:00.001+03:30

دخترها می آمدند حتی از محله های دیگر و هر روز می آمدند و عطر بلوغی نیرومند به هر تکان از چین دامن های گلدار تابستانی به هوا می رفت. ماهیچه های ظریف از هجوم ناگهانی حسی مبهم منقبض می شد...خلاصه هرچه بود به اعتقاد دختران آب منگل و ادیب بگیر تا غیاثی و حتی آن طرف تر فقط این بستنی های آقا خلیل بود که حرف نداشت...
تصادف محض-ساعت پنج برای مردن دیر است-امیرحسن چهل تن

2010-02-05T02:15:00.002+03:30

{...} -خبر مرگت و رو خودم شیر می کنم...
{...}-برو ...همه عکسای ننت رو لایک کردم...

2010-01-30T02:37:00.000+03:30

می دانید چه چیزی به رنگ ارغوان را متمایز میکند؟ یا وزارتی ها هم عاشق می شوند! ?

بعضی آدم ها ظاهر نفوذ ناپذیری دارند، نگاهشان که می کنی به خودت می گویی اصلا کسی تا حالا توی قلب این بوده است؟ بعد خوب شما که میایید یک فیلمی بسازید، نهایتش را می گیرید نشان تماشاگر می دهید که خر فهم شود، قاتلش می کنید، خنده را از ذهنش پاک می کنید، خیلی منظم و مقرراتی اش می کنید و... خلاصه از این بلاها سر کاراکترتان می آورید که مثلا بگویید خیلی آدم نفوذ ناپذیری است. بعد برش می دارید می یایید می گذاریدش جلوی یک گرجس گرلی! که نفوذ می کند و تا آن ته را می سوزاند و بنده ی خدا را خارج می کند از روال. بعد خوب فرق می کند که نقش دخترش ناتالی پورتمن باشد یا خزر معصومی. یعنی اولی با رندی دل کاراکتر بد بختتان را می سوزاند و دومی با معصومیتش...اولی مسترپرزیدنت می گذارد و می رقصد و دومی ساز دهنی می زند غم. تا این جایش را داشته باشید...

در به رنگ ارغوان، کاراکترتان دو رو دارد، هم یک آدم دست و پا چلفتی است که هر وقت می بینیدش می دانید دروغ است و هم همان کاراکتر معمول نفوذناپذیر. اینجاست که کاراکترتان پردازشش به انتها می رسد، چون دیگر غیر از آن عناصر خشونت و ... یک قابلیت مکاریًت هم هست که اصلا اعتمادی در شما به کاراکتر باقی نمی گذارد یعنی یک مرتبه بالاتر از آن کاراکترهای همیشگی سنگی را می گذارد جلویتان و قلبش را نشانه می گیرد...

نکته خیلی جالبی هم هست که از دست حاتمی کیا در نرفته است. آن صحنه قرار فرخنژاد و تهامی که کلاهش را مکشد روی سرش و میزندش...آنجا که می گوید: کارتان به جای خلوت و اینها هم کشید...یک چیزی بود در مایه های پرس و جوی محلی برای ازدواج و کارگردان یادش نرفت که برادر وزارتیم برایش مهم است ارغوان چه طور دختری است و حواسش هست که اشتباهی عاشق نشود. فکر کنم چون حاتمی کیا در به رنگ ارغوان نشان داده بود که اطلاعاتی ها هم آدم اند و عاشق می شوند، بهشان برخورده بود و توقیفش کرده بودند اگر نه خیلی این توقیف پنج ساله خیلی مسخره بود برای این فیلم...

یک بار باید سرفرصت نوشت از لذت به رنگ ارغوان دیدن بعد از این همه فیلم مزرخرف که در این جشنواره دیدیم...

2010-01-29T01:29:00.003+03:30

این چنین هستیم ما:
اولی: اون کارتونه بود که با یک سری خط کشیده بودنشون....
من : کوتلاس...
اولی: عالی بود، من خیلی حال می کردم باهاش...
دومی: آره خیلی باحال بود، شب بریم توی فیس بوک پیداش کنیم، فنش بشیم...

2010-01-22T00:31:00.002+03:30

عکس فوق متعلق است به خانوم توتو در مقابل دوربین برادر ژنه.
شایان ذکر است این عکس لحظه تست دادن خانوم توتو برای بازی در فیلم آملی پولن را به تصویر کشیده است.

2010-01-16T01:58:00.003+03:30

محض آن ده فیلم که قرنش هم اصلا مهم نیست:

Paris, je t'aime

Un long dimanche de fiançailles

Memento

Closer

درباره الی

leon

Imagine Me & You

فقط دوبار زندگی می کنیم

Oldboy

Le fabuleux destin d'Amélie Poulain

Goodbye Lenin

kill bill 1, 2 مخصوصا یک!

چرا دوازده تا شد؟:دی

2010-01-16T01:26:00.001+03:30

کنار پیجش توی فیسبوک زیر کازِز نوشته بود:
به کروبی و تیم قوی او رأی می دهم.
این بار همه بیداریم.

آن طرف توی فیدش بود:
شلیک دو گلوله به سمت مهدی کروبی.

2010-01-16T01:05:00.002+03:30

گیرم که دسترسی به وبلاگتان را محدود کردید، با رویش ناگزیر پست هایتان در گودر چه می کنید؟

2010-01-16T00:56:00.000+03:30

ساعت دو شب زنگ می زند و می گوید بلیت گرفته است برای سالن موزه سینما، پدرسوخته ها هنوز گروه بندی را اعلام نکرده اند.
ساعت دو ظهر زنگ می زند و با غم می گوید: نامردها! به رنگ ارغوان اون یکی گروه...حالش گرفته است حسابی.
ساعت دو و پانزده دقیقه اس ام اس می زند: دیگه اشکالی نداره، گروه ما نگار جواهریان داره...به رنگ ارغوان بعدا اکران عمومی می شه!!!:دی
این چنین نگار دوستانی هستیم ما!

2010-01-16T00:12:00.010+03:30

محض همفیلمبینی: مدحی برای آیز و واید و فیلان...

کوبریک

کوبریک تنها نام یک کارگردان نیست، نام یک روش است با یک الگوریتم ساده برای فرستادن پیام. کوبریک یک فرمول ساده است برای القای مفهوم.

کوبریک یک هارمونی یکنواخت است که تنها چند ضربه دارد، اما ضربه ها کاری اند. ضربه ها به یاد ماندنی اند. او نقاشی نمی کشد، حکاکی می کند. نقاشی هزار بلا سرش می آید از پیچ وخم ذهن هریک از ما که می رود داخل.

کوبریک یک قانون جهان شمول است. رجعت به غریزه است. گشتن به دنبال ابتکار جدید نیست، بیان طبیعت انسانی است. مگر چه فرقی هست بین ما، آن جا که از ترس دندان هایمان به هم می خورد چاقو را می گیریم دستمان ، آن جا که همه مان وحشی می شویم و با تبر به جان در می افتیم، مادر می شویم و بچه مان را قایم می کنیم و خودمان به صرافت جنگیدن می افتیم برای بقا، وقتی قدرت می خواهیم تا مرزی که می خواهیم با یک دکمه دنیا را نابود کنیم. نه از ترس که زخم تحقیر می خواهیم تمامش کنیم، یا چشمانمان را می بندیم و شلیک می کنیم، نه از ترس که از خشم و چه ندامتی است کشتن زنی که جنگ در سرنوشتش بوده است حتی اگر بغل دستی ات را او به جهنم فرستاده باشد، یا آن جا که دخترکی دل پیرمان را می برد یا وقتی رویا می سازیم از خودمان و تخت و دیگری...

کوبریک هم مثل همه قضایا از اصول استفاده می کند؛ به یادماندنی ترین داستان حقیقت است حتی اگر چندش آور ترین آن باشد.

کوبریک یک تابع ساده است برای ایجاد اشباع. اگر می خواهی متنفرشان کنی، نشانشان بده و بعد دوباره نشانشان بده، نشانشان بده و باز هم و باز هم ... تا وقتی دستشان را بیاورند بالا و بگویند دیگر بس است، و حالا تنها کاری که باید بکنی این است که دوباره نشانشان بدهی...

حالا ما دوباره برداشته ایم و این فیلم را دیده ایم، نیازی نبود اصلا دوباره ببینمش بعد از پنج سال، حفظ بودیم تک تک صحنه ها را. دایالوگ ها را هم بگی نگی و چیزی که کاملا یادمان بود، آن تمام شدن فیلم با f.u .c.k بود. اما برای من یک ضرب المثل است آن جا که:

---:Because l' m a beautiful woman
only reason any man ever wants to talk to me
because he wants to fuck me. ls that what you' re saying?
---: l don't think it's quite that black and white
but l think we both know what men are like.

کروز

به معنای کلمه برهنه است. با شما شوخی ندارد. صاف و پوست کنده خود بعضی وقت هایتان را می گذارد جلوی چشمتان. خودتان را که می گذارد جلویتان، نشانتان می دهد که تا دیگرانی نیایند و به زور برهنه تان نکنند، بیدار نمی شوید. او حس یک مرد است، حس حسادت یک مرد که هزاران بار مخرب تر از آن حسادت معروف زن هاست. یک مرد می تواند به یک رویا هم حسادت کند، به یک خیال، به یک خواب؛ نیازی به همخوابگی شریکش ندارد برای حسادت.

اگر شما هم مثل خیلی های دیگر فیلم را دیدید و برای دیگرانی که تعریفش کردید گفتید:" فیلم در باره تلاش مردی برای خیانت به زنش بود..." اشتباه کرده اید. داستان ما در باره خیانت نیست، درباره حسادت هم نیست، درباره زیاده خواهی هم نست، تنوع خواستن؟ نه آن هم نیست، در باره رنج است، رنج از خیانت.

داستان در باره یأس است. یأَس از گشتن دنبال عشقی که در خودت سراغ داشتی و حالا پیدایش نمی کنی. داستان در باره بیان محاکمه درونی ات به شریکت است.

داستان در باره بهانه است. بهانه هایی که می گردی تا پیدا کنی که خیانت کنی. نه، برای تو خیانت نیست. یک تجربه جدید است که به خودت می گویی محروم بوده ای و شریکت لذتش را می برده و بعد کمی که فکر کنی لذت شریکت، یک بهانه است.

{...}من خیانت می کنم، به خودم خیانت می کنم، همه ی آدم ها خیانت می کنند بعد می گردند و برایش دلیل پیدا می کنند. اما من به سختی دلیل پیدا می کنم و به راحتی ردشان می کنم.

من خیانت می کنم، به خودم خیانت می کنم و بعد خود را در یک محاکمه ی ذهنی محکوم می کنم.{...}

رنج خیانت هزار و یک زبان دارد. زبان گریستن بدون اشک، زبان خیره شدن به دیوار، زبان پنهان کردن صورت توی شکم نه چندان نرم بالشی پرشده با پر غاز و زبان لودگی. هر کدام از این زبان ها ویژگی های خودشان را دارند سرت را که می کنی توی بالش مأیوسانه سعی می کنی نبینی. اما وقتی خیانت می کنی و به خاطرش رنج می بری با چشم نمی بینی، نه که با چشم نبینی، حتی اگر چشمت را هم ببندی باز هم می بینی. زبان لودگی بدترین زبان است. رنج خیانت با زبان لودگی یعنی دردی مضاعف. هم رنج می کشی، هم وانمود می کنی رنج نمی کشی{....}

بهار 63 _مجتبا پورمحسن

کیدمن

آن لایه های آخر را که مردان کمی بوده اند که دیده اند را باید زنی بیاید و بگوید که بتوان نوشت، آن هم زنی که عذاب رویایش با او چنین کند که بیاید به اعتراف برای مردش.

{...}زن به راحتی مرد به رختخواب ممنوعه نمی رود. این یک اتهام نیست، یک ضعف نیست، یک بیماری نیست، یک نشانه از تفکر مردسالار نیست، یک نقطه ی قوت هم نیست، یک امتیاز هم نیست، این یک واقعیت آماری ست که شاید یک میلیون سال تاریخ باعثش باشد، شاید خودخواهی اعراب، شايد ژنتيك و شاید هم هزاران فاکتور دیگر، اما برمبنای آن چیزی که من و شما در اطرافمان می بینیم، با کنار گذاشتن هزاران هزار استثنا، هنوز هم زن به راحتی مرد به رختخواب ممنوعه نمی رود. {...}

تعمیم دادن رابطه ی متعهدانه به عنوان خط کشی برای اندازه گیری صحت روابط زن و مرد همانقدر اشتباه است که رد کردن یکسره و کلی تعهد بوی نادانی دارد. آدم ها در نهایت بر مبنای منافعشان حرکت می کنند، این منافع صرفن مادی نیست، شاید کسی متعهد بماند چون حالش را بهتر می کند، شاید چون زندگی اش را آرام تر می کند، شاید هم چون آینده اش را ایمن می کند. آسمانی ترین تلقی از تعهد همان سبک عاشقانه یا ناخودآگاه آن است که بر خلاف ظاهرش یک احساس بسیار بسیار یک نفره تلقی می شود. درست که در بسیاری مواقع این وفاداری بر مبنای رفتارهای متفابل شکل می گیرد، اما در نهایت، این مدل از تعهد یک احساس و یک رفتار بسیار بسیار درونی ست، بنابراین برای شخص روبرو مسئولیت ساز، حریم ساز و تعهد ساز نخواهد بود. اگر شما تعهدتان را برای تعهد داده اید که هیچ، معامله سرگرفته و بسیار هم محترم است و بسیار هم رایج است و اتفاقن گاهی خوب کار می کند، اما اگر تعهد را برای دل خودتان داده اید، باید آمادگی هر آینده، هر اتفاقی را داشته باشید و این از نگاه من همان جنبه ی خطرناکی ست که تعهد خودخواسته را لذتبخش و باردار می کند، وزن دار می کند و لذت امروز را هی تلنگر می زند. ولي به هر حال انتخابی ست که هیچ الزامی به تبلیغ، ترویج یا حمایت ندارد.

من فکر می کنم آن چیزی که خیانت را معنادار می کند تعهد قراردادی ست و نه سبک خودخواسته. از طرف دیگر شاید آدم ها ضربه های کاری تر را از تعهد خودخواسته می خورند چون الزامات این سبک وفاداری می تواند خیلی عمیق تر باشد.{...}

کیوان سی و پنج درجه

***یک زمانی در وبلاگستان یک بحثی در گرفت که مبدأش کیوان بود. خالی از نکته نیست که اگر دوباره آن جریان را بخوانید.من تنها مبدأش را می گذارم، می توانید پیگیر شوید بقیه بحث را در بقیه وبلاگ ها.

http://blog.35dg.com/?id=1938

http://blog.35dg.com/?id=1931

و البته کامنت دانی ها هم جالبند برای خواندن.

2009-12-18T00:57:00.002+03:30

بعد از چند وقت که وبلاگستان دست از سر ویکی کریستینا بارسلونا و پنه لوپه عزیز و شیخنا آلن بر می دارند، همه با هم پایشان را می کنند توی کفش فقط دوبار زندگی می کنیم و نگارجواهریان و بهزادی ...بعد من فکر می کنم یعنی فیلم بعدی کدوم بخت برگشته ایه!!!دو نقطه دی

2009-12-18T00:40:00.002+03:30

ما فقط دوبار زندگی می کنیم(+)
وقتی دوباره زنده شد، به خودش قول داد که دیگر هر شب گودرش را صفر کند و بخوابد، شاید دفعه سومی وجود نداشته باشد.

2009-12-18T00:38:00.001+03:30

شرکت در آیین هم فیلم بینی دارد برایم تبدیل به آرزو می شود...خدا کمی وقت از آن بالا می فرستی؟

2009-12-13T00:50:00.002+03:30

" اَنت بودَن در کوچه لاپ به دنیا آمد-واقعه ای عجیب، چون کوچه لاپ در اواخر سال های هزار و هشتصد و هفتاد ناحیه ای نبود که کودکی در آن متولد شود؛ با این وجود جای انکار نبود که تعداد زیادی از اعمالی که موجب به دنیا آمدن بچه ای می شد در آن رخ می داد. نخستین عامل اخلاقی که در سال های اولیه ی زندگی تاثیر فراوانی بر روحیه ی اَنت گذاشت وجود پدرش بود: مرد درشت استخوانی با دست های چاپچیها که مست و مخمور بالای تختش می نشست و به دخترک می گفت که تنها سه چیز در دنیا هست که ارزش دارد آدم به خاطرش زندگی کند یا بمیرد:آزادی،برابری و برادری. طولی نکشید که از طنین این کلمات بدش آمد..."
لیدی ال-رومن گاری

2009-12-05T01:12:00.001+03:30

و این گونه بود که آلن، کروز و بلوچی وبلاگستان را فتح کردند...

2009-12-04T13:08:00.003+03:30

به همه می گفت از زدبازی و رپ متنفر است.
چهارشنبه صبح از خواب بیدار شد، کامپیوتر را روشن کرد، آهنگ جدیدشان را دانلود کرد، دوبار گوش کرد، نفس عمیقی کشید، خیالش راحت شد و به سمت دانشگاه راه افتاد. دوستش را در راه دید، دوستش گفت: زدبازی امروز یا فردا آهنگ جدید می ده...سرش را تکان داد و با نیشخند گفت، شما از این آهنگ های مزخرف خسته نمی شید ؟

2009-12-01T22:57:00.003+03:30

اس ام اس های قدیمی را پاک می کردم. نوشته بود:
" برای رای دادن به مدرسه ها بروید...مساجد مکان های امنی برای رای دادن نیستند"
پاکش کردم...بعدی نوشته بود:
" رای خود را فقط به در مدرسه ها نریزید، با این کار صندوق های مدارس را باطل می کنند تا رای موسوی کم بشود"
دلم نیامد پاکش کنم.

2009-11-30T21:28:00.002+03:30

کلی حرف هست برای گفتن ولی وقت فقط برای ابراز خوشحالی از برد بارسا و در اوردن زبون برای رئالی ها هست...

2009-11-16T23:41:00.001+03:30

به ابتکار آقای الدفشن...

2009-11-16T23:38:00.001+03:30

"....با فرهنگ ما تطبیق ندارد...." جمله ای حماقت آمیز برای به رخ کشیدن کاستی های فرهنگی خودمان به خودمان است...

2009-11-09T00:15:00.001+03:30

موسیقی متن ویکِندمان دو آلبوم متفاوت بود، اول رندان مست که دارد کم کم رکورد فروش را در ایران تکان می دهد و دومی Minutes to midnight اثر فوق العاده زیبای LINKIN PARK .
رندان مست حتی در حد نصف آلبوم های قبلی استاد هم نبود و تنها نکته اش این بود که آخر استاد از یک گروه با چندین نوع ساز استفاده کرد و به همراهی با دونوازی ها پایان داد. ولی آهنگ ها خیلی ضعیف و معمولی بود و تنها آواز بیداد رو دوست داشتم و تصنیف رندان مست هم که همان تم قدیمی که همه ما از،" رندان سلامت می کنند" در ذهن داریم ، بود ولی خوب با صدای استاد شجریان خوب بود. در کل آلبوم بسیار معمولی بود.

اما Minutes to midnight فوق العاده بود برای دوست داران این سبک و حتی من که از این سبک زیاد خوشم نمی یاد. اعتراف می کنم که این اولین بار بود که یک آلبوم کامل از LP گوش می کردم و واقعا شکه شدم. اصلا فکر نمی کردم که این قدر جالب باشه. البته فکر می کنم که این آلبوم آروم ترین و نورمال ترین آلبوم ال پی باشه.
آهنگ Hands Held High و BLEED IT OUT دو آهنگ فوق العاده برای کسانی که رپ رو می پسندند و Valentine's Day و In Pieces دو اهنگ تاثیر گذار برای دوست داران راک هستند که از جیغ و فریاد زیاد خوششون نمی یاد. WHAT IVE DONE هم فوق العاده بود. در کل این آلبوم قابل مقایسه بود با آلبوم Judgement اثر بی رقیب Anathema .

2009-11-08T23:18:00.000+03:30

"اونایی که اولش بیشتر مقاومت می کنند و دندوناشون رو به هم فشار می دن،آخرش بلندتر داد می زنن..."

2009-11-07T21:20:00.002+03:30

"کاش که یک نوشیدنی هم خریده بودم..."
این آخرین جمله مردی بود که علت مرگش خفگی در هنگام خوردن غذا بود...

2009-11-07T21:14:00.002+03:30

می گه فردا می رم دیدن شاه...
می گم یادته گفتم منم می خوام بیام؟همیشه دوست داشتم ببینمش؟...دیگه نمی خوام...این دفعه بهش بگو من گفتم خیلی بی غیرتی...ترسویی...دزدی...خاک بر سر خودت و اون خانواده دزدت... اگه خدا بخواد زودتر نابودت می کنند...نمی دونم چه جوری ولی از اینی که الان هستی بی آبرو تر می شی...
چشم هاش گرد شده...

2009-11-01T14:37:00.003+03:30

آمارها می گوید که تعداد دختران دم بخت خیلی بیشتر از پسران است؛ به نقل از نشریه انجمن اسلامی دانشگاه ما دوبرابر! به نظرم این آمار غلط بود تا این که از یکی دوماه پیش که دارم کم کم تاثیرش رو روی وبلاگستان می بینم...جدا تعداد دختران دنبال شوئر داره توی وبلاگستان زیاد می شه، و البته داره به گُه کشیده می شه...

2009-10-30T00:23:00.002+03:30

رادیو روشن است و یک ساعت است که دو نفر دارند حرف می زنند...موضوع برنامه تا دسته تخیلی است..." در این روزهای میلاد با سعادت؛ شورمان با شعور همراه باشد..."

2009-10-30T00:00:00.002+03:30

1)
-اگه یه دختر برات پیدا کنیم، دست از درس خوندن بر می داری؟
-هارد اکسترنال هم داره؟
*یکی من رو جمع کنه از روی زمین...

2)
-یک سوال خصوصی داشتم...
-بپرس
-کی برنامه دارین ازدواج کنین؟
-دو تا چهار سال دیگه...
-نمی شه حالا ازدواج کنین...این دوستت شورش رو در اورده...خیلی درس می خونه...
*باید بهش می گفتم

2009-10-28T23:34:00.002+03:30

استاده داشت با آب و تاب شرح می داد که توی زبون برنامه نویسی نمی دونم چی چی که ده ساله منقرض شده، در موقع کامپایل فلان مشکل پیش میاد یا موقع لینک. من هم عقب کلاس خواب بودم. این خواب که می گویم یک نشئگی خاصی است، هم می بینی و هم می شنوی ولی ریلکسی، بین خواب و بیدار یک چیزی است که فقط پنجشنبه ها سر کلاس طراحی زبان می شه تجربه اش کرد، حتی با خوابیدن سر بقیه کلاس ها هم فرق داره.
آره...بعد یکهو چشمم افتاد به موهای فرفری دختره که ردیف جلویی نشسته بود و داشت با دقت خاصی به استاد نگاه می کرد چه طور این همه وقت بهش دقت نکرده بودم، پوست تیره ولی از آن ها که دوست داشتنی اند...رنگ شیرشکلات داغ که از رویش بخار بلند می شود، چشم های مشکی، معنای واقعی چشم آهو و موهایش که فر بود و لرزان...
بعد کاش این کلاس لعنتی همین الان تمام می شد...من بودم و او و دیوار های کلاس و البته صندلی ها...می نشستیم حرف می زدیم و بعد یک لحظه من فراموش می کردم هرچه که محافظه کاری در وجودم هست، هر چه ترس است و می افتاد آن اتفاق . چند دقیقه گذشت و من صدها روش مختلف را برای روی دادن اتفاق در ذهن گذراندم. دیگر نمی شد تحمل کرد...
-کسی می دونه چرا موقع کامپایل بهتر از لینکه؟
من می شنوم ولی نمی فهمم...من استاد را نگاه نمی کنم، دختر ردیف جلویی را نگاه می کنم...و آرام می گویم : همون قضیه ی مولتی پراگرمر دیگه...
استاد لبخند می زنه ومی گه : یکی داره درست می گه ...؟
من این بار آرام تر همان قبلی را تکرار می کنم و به موهای رقصنده دختر بر صورتش نگاه می کنم و استاد می گوید : آفرین و آفرین را سه چهار بار تکرار می کند و من آن صحنه را در ذهن هزار بار تکرار می کنم و او راه می افتد به طرف لیستش تا علامتی بگذارد تا آخر ترم حال اساسی به ما بدهد...و من هنوز به چشم های مشکی اش نگاه می کنم و فکر می کنم چه طور باید این فاصله نیم متری را دو ساعت دیگر تحمل کنم....

2009-10-28T23:26:00.004+03:30

MUSE-UPRISING
They will not force us
And they will stop degrading us
And they will not control us
We will be victorious, so come on

2009-10-26T23:45:00.000+03:30

دنیا داره کپک می زنه...حالا ببین کی گفتم...

2009-10-26T23:28:00.004+03:30

چندین روز است که برگشته ایم ولی مریضیم...فکر کنم باید کلید یک فوتوبلاگ رو هم بزنیم...

2009-10-13T01:14:00.002+03:30

Have a weekend in Zabol!:d

2009-10-12T23:59:00.003+03:30

سه حکایت بی ارتباط و پند آموز که هر کدوم توشه ای برای عمری زندگی داره، اگر اهل تدبر باشید.

1) به دختره می گم: از اون دوستت "بهار" چه خبر؟ می گه : خوبه ...یه دوست پسر جدید هم پیدا کرده که "اس ال کا" داره، خیلی هم خوشتیپه...و برمی گرده به سمت دختر کناریش و کشدار، می گه : نه ؟؟؟؟
بغلی دستی هم با عجله و دستپاچه می گه : آره دختره خیلی ..... پسره خیلی خوشتیپه ...واقعا از بهار سره...اصلا بهار کجا و اون کجا....
بعد خیلی معصومانه و البته حسادت می گه : چرا ما از این پسرا گیرمون نمی یاد؟...
چایی رو میزارم روی میز و از خنده ولو می شم روی زمین...
2)

yalda:
‫وقتی که دختره صداقت بی نظیر خوزه رو میبینه‬
‫تاب نمیاره و شب قبل از ازدواج میگه که‬
‫تو حقت خیلی بیشتر از این حرفاست‬
‫و میره‬
‫شب عروسی میره ( ریچل گرین ه؟)‬
‫بعد ها توی یه ایستگاه قطار تو وین دیده بودش‬
Nazli:
pas kheili kharejam mire (man alan dastam zire chooname daram az hasooodi be doos pesaret mimiram)
yalda:
‫میگه 10 ماه کار 2 سال سفر‬
‫البته بینش هم تفریح زیادمیکنه‬
‫توی همین ایران‬
‫اون دو ماه رو میره قاره های مختلف رو میگرده‬
Nazli:
mige hichja iran nemishe?
yalda:
‫همه جای دنیا دوس داره‬
‫نوبت توهه‬
‫:دی‬
‫همه جا رو گشته اما نظرش اینه که این کشورا و قاره ها فقط واسه دیدن خوبن‬
‫هیچ جا ایران نمیشه :دی‬
Nazli:
dooos pesare man esmesh kiomarse moradiye kermaniye
amooosh mishe hooshang ke doooste pouyane
vali be pouan nago chon nemikham bedoone
yalda:
=)))))
Nazli:
daeesh kiomars pour ahmade
Nazli:
kolan az in khoonevade maroofan, ke hamsihe doro bareshon sholoooogh boooode o hamash adame marooofoo ina
vase hamin kolan dooos nadare kesi bedoone

3) دختره ساعت های زیادی از عمرش رو گذاشته بود تا به من ثابت کنه که کلا خیلی کوله و اصلا اعتقادی به دوست دختر و پسر و این چیزا نداره و از این گلواژه ها....بعد ساعت ها وقت می ذاشت که بنده در حال خوردن قهوه بهش بگم که خصوصیات اخلاقی فلانی چیه و فلانی پولدارتره یا بیساری، اگه اون روز فلان کسک ول کرد رفت یعنی کجا رفت...فلانی که رفت با موبایل حرف بزنه با موبایل دوست دختر داره یا نه...یک بار گفت:
-محمد دوست دختر داره؟
-آره...تابلوئه...
-نه بابا...امکان نداره...
-ای بابا داره یعنی می خوای بگی من بعد این همه سال نمی دونم که دوستم دوستم دختر داره یا نه...فکر کنم اصلا بشناسی دختره رو...
-یعنی سارا(دوست صمیمیشون)؟ (این یعنی همون حس زنانه اش همه چی رو بهش گفته بنه بابا امکان نداره ... این دختره که خیلی ....(هم این فرد و هم قبلی بعد از خیلی جمله اشون رو تموم نکردند!!!فکر کنم دخترها فقط می دنن که باید چه جوری جای خالی رو پر کنن) نه بابا محمد خیلی سره از سارا ...امکان نداره همچین حماقتی بکنه...(فقط لحن رو داشته باشین...:دی)
-حالا که کرده...
- نه بابا دختره هم که تیریپ اسلامی ایناس که...
- خوب فکر کنم که اونم همین رو می خواد دیگه...
-نه بابا امکان نداره ...اشتباه می کنی...
-باشه غلط کردم...
-یعنی واقعا این محمد یک احمق به تمام معناست... این دختره هیچی نداره... محمد فکر کنم کمبود محبت داره ... اصلا ولش کن...

دو ماه بعد از یک پروسه واقعا باور نکردنی که نشان دهنده توانایی بانوی ایرانیه، جای خانوم بالایی با سارا خانوم عوض شد و فقط خانوم بالایی کم مونده بود که وسط خیابون به محمد ما اقتدا کنه...

2009-10-11T23:58:00.002+03:30

Wanton Woman Posters

by KRWOldWorld

در حمایت از زندگی خصوصی:دی

Bussing & kissing both differ in this

you buss your wanton, but your wife you kiss

بعد می گن خارجی ها قافیه ندارند...

2009-10-10T00:38:00.002+03:30

نمی دونم روی علف بودن یا نه ولی صدای آهنگ ضعیف بود و صدای اون ها هم گنگ. فقط چند تا آخ کوچیک و جیر جیر تخت....و بعد خنده برای چند دقیقه و پیاپی...یکی این می گه و اون می خنده و یکی اون می گه و این می خنده...نمی دونم روی علف بودن یا نه ولی دختره پرید توی بغل پسره...با هم افتادن روی تخت... بووووووووووم.....تخت شکست...
صدای خنده ممتد شد...آن ها آن طرف و من این طرف دیوار...

2009-10-04T16:33:00.004+03:30

Muse
Unintended
See On YouTube

You could be my unintended
Choice to live my life extended
You could be the one Ill always love
You could be the one who listens to my deepest inquisitions
You could be the one Ill always love

Ill be there as soon as I can
But Im busy mending broken pieces of the life I had before

2009-10-04T01:40:00.002+03:30

خدای عزیز
چند وقتی است که موهبتی به من ارزانی داشتی که خواب هایی خفن و باور نکردنی ببینم...باشد پیغام را گرفتم...ولی باید چند نکته را خدمت شما عرض کنم: اول این که آن که تعبیر خوابم می شد که با او آشتی خواهم کرد را می خواهم سر به تنش نباشد، این را فعلا داشته باش تا بعد...اگر هم یعنی بلای بدی سرش می آید، آنقدر ها هم از او بدم نمی آید، اصلا بابا مگه خدایا امورات دنیا وقت می گذارد برای شما که این بنده خدا را بیندازی روی اعصاب ما؟خوب به کار دنیا برسید، همین ایران الان کلی کمک نیاز دارد.
دوم آن که آن خبر سیاسی که در خواب گفتی کمی قدیمی بود، درست است که من نمی دانستم و الان سرچ کردم و فهمیدم قبلا اتفاق افتاده ولی خدا این خبر مثل این که ماله نوزده روز پیشه...نمی شه خبر های آتی رو بگی ؟
سوم این که آن یکی خواب را هم فهمیدم چرا فرستادی...من برای آن بنده خدا نمی توانم کاری بکنم...چند وقت پیش دیدمش و فهمیدم تعبیر خواب چه بود...اصلا تعبیر نداشت...خود خواب بود...باور نکردنی بود ولی نابود شده بود بنده خدا...من کاری از دستم بر نمی آید این خواب را بر عهد کس دیگری بگذار...
خدایا یک خواهش دیگر هم دارم ...شما که همه چیز را می دانی لیست فیلم های ندیده من را می دانی کجاست...لطفا به جای دیدن چیزهایی که به من ربطی ندارد و نمی توانم کاری کنم یک بخش نمایش فیلم بگذار...نقد فیلمش با خودمان و برو بچه ها...
بعد هم لطفا قدرت تعبیر خوابش را هم بده که الاف نشوم...
قربان قامت رعنایتان
اتیست

2009-10-04T01:02:00.003+03:30

بنده بعد از تجربه ای نه چندان کوتاه و نه چندان بلند و نه چندان مال در زمینه وبلاگ اعلام می کنم که لذت وبلاگ به این است که حرف مهمی نزنی...خیلی اسم افراد را نبری...خیلی سیاسی اش نکنی...خیلی هنری اش نکنی...موسیقیایی اش کردی کردی ولی خیلی کلاسیک یا راکش نکنی...خیلی روی حرف هایت فکر نکنی ولی غلط املایی ها را ادیت کنی...توی ورد ننویسی و بعد ببری کپی پیست کنی و بینش صد بار بخوانی که شد آن که می خواهی یا نه ...باز هم می گویم که خیلی حرف مهمی نزنی و این یک اصل است... زوم و دیتیلش را زیاد نکنی ولی چرت و پرت هم نگویی که کسی نفهمد...خیلی فیلم و فیلم بازیش نکنی ولی فیلم خوب هایت را نگه نداری در سینه و به دیگران بگویی...نقل قول کنی ولی کپی رایت را حفظ کنی و پست دیگران را بلند نکنی...غریب نباشی ولی اصل استتار و پنهان بودن از دید نزدیکان را حفظ کنی...از احساساتت بگویی ولی عشقیش نکنی...از حرفه ات بگویی ولیی تخصصی اش نکنی...و باز هم می گویم که خیلی حرف های مهمی نزنی...وبلاگ یعنی همین نزدیکی ها...همین زندگی ...به همین سادگی...

2009-10-04T00:48:00.004+03:30

یک تجربه آماری نشان می دهد که فروغ های وبلاگستان زیادند و نازلی آن یکی بیشتر نیست...

2009-10-04T00:17:00.004+03:30

Amy MacDonald

This Is The Life

See On YouTube

And you singing the song thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
where you gonna go, where you gonna go, where you gonna sleep tonight?

Where you gonna sleep tonight?

2009-09-22T14:13:00.004+03:30

اندر حکایت پیر ما مشکاتیان و Anathema
و چون عزراییل علیه السلام بر بالین، پیر طریق سنت ،مشکاتیان حاضر شد، او را یک لمحه بیش بر جان نبود که همی فرصتی دیگر بود. و چون همه مردگان ، این بخت نیافت، الحاح ورزید،"نه" شنید. التماس کرد. جواب همان بود. لابه کرد و تغییری حاصل نشد. و چون ملک این تضرع بدید، گفت رخصتی آمد تا بار داده شود که بگویی آن چه که برایش این گونه حرص می ورزی...مشکاتیان فریاد برآورد که عمری در طریقت "سنتی" سپردم و پوچ کردم عمرم را. و حال لختی بیش نیست که نوای روح بخش "Anathema" بر جانم نشسته است .درنگی بر من دهید تا بر طریق "راک" به دیدار معبود آیم و آتشی که بر دل زده است را فرو نشانم.
و چون باری تعالی بار نداد، ملک پیش آمد تا باز گیرد امانت را و مشکاتیان دامن از دست بداد و نعره بر آورد:"آلترنیتیو ام آرزوست" و جان به جان بخش تسلیم داشت.
فرازی از الهی نامه بخش شصتم، اندر احوال مرشدنا ، مشکاتیان ابا الآوا

2009-09-14T01:18:00.001+04:30

I loved you so much and then you broke me
taking all the feeling out of me
drug me back to the creep I was
for your love and emotion

mmm stop, sit and relax
all your life you've tried so hard
it's time to move on

no more pain, no more love,
no more crying in the night
no more faith no more trust
only lookin to have fun

2009-09-10T03:27:00.000+04:30

الان که فکر می کنم ؛مرد پست قبلی اشتباه می کرد. این فقط کون نیست که ارزش پیدا کرده است. تقریبا تمام پستی بلندی های انسانی اعم از زنانه و مردانه عجیب ارزشی پیدا کرده است.

2009-09-10T03:26:00.000+04:30

مرد عینکی پشت سر هم سیگار می کشید و چشمهایش فقط دنبال دخترهای داخل پیاده رو بود. خیابان که تنگ تر شد، مردم مجبور بودند از وسط ماشین ها رد شوند. دختری با مانتو خاکستری که کمرش حسابی تنگ بود و انتهای مانتو روی باسنش به شکل تمسخر آمیزی تکان می خورد و شلواری به سبک سندباد پوشیده بود که گشاد بود و روی مچ پا، کش می شد؛ از کنار ماشین رد شد. مرد عنکش را که چند دقیقه ای بود که روی سرش گذاشته بود، روی چشمش گذاشت و پلک هایش را گویی که چیزی را باور نمی کند تکان داد.

مرد از ماشین پیاده می شود و عنکش را از صورتش بر می دارد. سیگاری روشن می کند و پکی می زند. سیگار را که برمی دارد می گوید: آره این جوریه که توی این ماه رمضونی وسط ظهر باس کار کنی. می دونی عجیب می خورن این رییس روسا. عجیب دارن دزدی می کنن...اونم به نام اسلام...آخه اگه بی دین بودن ادم چیزیش نمی شد ولی...همین کارا رو کردند که خدا هم از مملکت رو برگردونده....

.بغل دستی اش روزه است و او به سیگار کشیدن ادامه می دهد: اینا گند زدن به اسلام و ... .

چند دقیقه بعد بی مقدمه گفت: دختره رو دیدی؟ دختره وضعش خراب بود،تابلو بود...نه؟ و من چیزی نمی گویم. جواب که دریافت نمی کند، ادامه می دهد: خیلی ببخشید...خیلی ببخشید ولی توی این ج. ا. اتفاقی افتاده که باور کردنی نیست! اصلا در جهان تکه! توی ج. ا. کووون ارزش خاصی پیدا کرده!(و کون را چه غلیظ ادا کرد!) آره آدم باید نیگا کنه ببینه کجای دنیا کسی این جوری کونش رو می اندازه بیرون؟ اصلا توی کل دنیا کجا این قدر کونا گنده است؟ کجا با کونه گنده شلوار تنگ می پوشند؟ و ده دقیقه در باره نقش کون در ج.ا. سخنرانی می فرمایند.

2009-09-10T02:52:00.000+04:30

همه مردها در لحظات تنهایی به این فکر می کنند که کاش زن بودند.
همه زن ها در هنگام بی حوصلگی به این فکر می کنند که کاش مرد بودند.
شک نکنید.

2009-09-07T03:31:00.001+04:30

برای هر که این روزهایش این شکلی است.

کمی مثل کتاب های راز موفقیت و کسب و کار موفق و از این مزخرفات که داخل مغازه ها است:

من اسمش را می گذارم "بیماری بورژوازی ". وجه تسمیه هم جامعه ی هدف این بیماری است. تازه کشفش کرده ام، بیماری ساده ای است، از چند تا فکر کوچک شروع می شود و بعد کم کم مغزت را تسخیر می کند، اولش علائم بیرونی ندارد، حول وحوش دو یا سه ماه دوران نهان و بعد وقی علائم بیرونیش رو شد، نابودت می کن ؛ جفتک می زنی به همه. هیچ کس از جفتکت در امان نیست. نه این که بخواهی آزاری برسانی ولی ناراحت می کنی و بیچاره آن ها که بیشتر دوستت دارند، رابطه مستقیمی بین نارحت شدن آنها ، ناراحت کردن تو و این که چه قدر تو را دوست دارند وجود دارد؛ هر که را بیشتر دوستت دارد، بیشتر ناراحت می کنی.

من هم کمی مبتلایم و دوستی دارم که این روزها از این بیماری رو به موت است، بنده خدا. همان طور که گفتم بیماری از یک فکر کوچک شروع می شود که معمولش سوال ساده ای است :"نماز آری یا نه؟" یا کلا "پالس های های دینی" به اطرافیان بفرستم یا نه؟ و البته قبلش معمولا از مرحله" دوست دختر آری یا نه؟" رد شده ای و هنوز نفهیده ای که چه اتفاقی در درونت افتاده است. جالب آنجاست که فرقی نمی کند که جوابت آری باشد و یا نه! هر دو "مینور" و "ماژور" یک بیماری اند. در مرحله بعد هم چند تا سوال پیشرفته تر هست که میاد سراغت مثلا " پول بابا آری یا نه" "با دوستان بودن آری یا نه" "جاهای جمعی مثل مهمانی و کافه و کنسرت و ...آری یا نه" کتاب های حاوی ایدئولوژی غربی آری یا نه" یا حتی اگر مولانا و خیام و حافظ می خواندی یا کشکول و قشیریه حالا می گویی " شرق یا غرب؟" اگر ناسیونالیست بوده ای به خودت می گویی " آیا واقعا باید در این خراب شده ماند؟" یا حتی برعکس و ... . نمی گویم همه ی این سوالات برایتان پیش خواهد آمد یا همیشه به این سوالات فکر خواهید کرد ولی ناگهان بسامد این فکر ها در شما زیاد می شود، شاید به خیلی از این سوالات اعتقاد راسخ داشتید ولی ناگهان در طول یک ماه جواب شما 180 درجه عوض می شود و نکته این جاست که هیچ چیز در زندگی شما در این یک ماه تغییر نکرده است ولی شما در در پاسخ به چندین سوال مهم زندگیتان عوض می شوید. یک نکته در پاسخ های شما یا حتی تصمیم گیری هایتان مشترک خواهد بود، کفه ی تغییر ترازوی تصمیم گیری و پاسخگوییتان سنگین تر است. شما پتانسیل عظیمی خواهید داشت که در برخورد با هر سوالی گزینه تغییر را انتخاب کنید. حتی بعضی وقت ها نمی دانید چرا، چون اصلا از وضع فعلی ناراضی نیستید، فقط می خواهید عوض شود؛ بی دلیل منطقی. شاید هم بگردید و دلیلی برای خودتان بسازید ولی ته دلتان خودتان هم شک دارد( این شک دارید را داشته باشید که بعدا کارش داریم!)

چند ماه می گذرد. شما چندین سوالی که به ذهنتان حمله کرده بود را پاسخ داده اید و خیلی چیزها را تغییر داده اید. این وسط خیلی از رابطه هایتان قربانی شده اند و خیلی از روابطته ها تغییر سطح داده اند. خیلی ها از شما در تعجب اند، از کارهایتان، از نوع دوستی های جدیدتان و ... . همه چیز کم کم دارد بهتر می شود. مثلا یک سال ، دو سال یا سه سال یا بیشتر (حتی در بعضی تا ده سال) می گذرد و بعد بیماری که یک جایی توی مغزتان پنهان شده بود، دوباره خود را نشان می دهد و دوباره روز از نو! برگردید از دو پاراگراف قبل همه چیز تکرار می شود و هر بار میزان تغییر به میزان " شکی " است که در پایان هر چرخه ته دلتان باقی مانده و شاید حتی خودتان نمی دانید.

چرا؟

قاعدتا من فقط از تجربه خودم و اطرافیانی که دیدم، می توانم دلایلی را بگویم و شاید برای هر آدمی فرق کند و نسخه برای همه یکسان نباشد و هرکس با شناختی که از خودش دارد باید نسخه خودش را بپیچد ولی شاید این نکات کمک کند.

1) مرفه بودن: به نظر من وقتی پول هست و انسان نیازی به فکر کردن به بدبختی های مالی ندارد، جنس بدبختی ها عوض می شود. همان طور که قدما گفته اند:" انسان با درد زنده است" آدم فکر می کند و بعد فکر می کند، به نتیجه می رسد و بعد دوباره فکر می کند...و آنقدر فکر می کند تا فکر کردن به سوالات برایش عادت شود، یک جور تفریح اجباری شود. بعد وقتی که از این تفریح دل زده شد یک دور چرخه را تمام کرده و چند وقت بعد دوباره یاد تفریح قدیمی می افتد. همین است که به آن بیماری بورژوازی می گویم. مثل بیلیارد که آدم یک ماه هر روز می رود و بعد بدون این که بفهمد یادش می رود که هر روز می رفته است. شاید سال بعد دوباره به ذهنش برسد بروم بیلیارد بازی کنم که قهرمان شود! تبصره این که ملاک مرفه بودن پول، خیلی خیلی نیست. منظور یک طور راحتی مالی است. و پی نوشت آن که گاهی آدم دوست دارد هر چه دارد بدهد و مثل آدم، بدون فکر خوابش ببرد.

2) تمام شدن آرزوها: خیلی ها هستند که آرزوهای کوچکی دارند. مثلا کنکور، کار کردن در فلان جا و ... و بعد که رسیدی، پوچ می شود زندگی ات. در همه چیز دنبال دلیل پوچی می گردی جز همان هدفت چون عاشقش هستی و فکرش را هم نمی کنی که مشکل چیزی است که دنبالش هستی و در این گشتن هایت، همه چیز را " زیر و رو " می کنی تا پیدا کنی.

3) روزمرگی :معنای روزمرگی ساده است: اتفاقات خوب مثل همیشه و مشکلات همان قبلی ها. هیچ چیز تغییر نمی کند. هر روز با دوستانتان به شما خوش می گذرد و یک روز به خودتان می گویید "من که اصلا تفکر این آدم ها را قبول ندارم...این ها که کارها و حرف هایشان من را ناراحت می کند؟ اصلا این ها که چیزی به من اضافه نیم کنند به چه دردی می خورند؟..." یا مثلا شما دیگر از سختی کارتان خسته شده اید و فکر می کنید که اصلا اشتباه کردم مکانیک خواندم که تا جاده کرج بروم و بعد فکر می کنید که شاید مشکل از جاهای دیگر است و داستان های مشابهی مثل این برای هر چیزی ممکن است که رخ دهد.

4) داشتن یک سرگرمی یا شغل-سرگرمی خاص: بعضی آدم ها زندگی خودشان را صرف یک چیز خاص می کنند و یک روز به طور ناگهانی به خودشان می گویند:" این کار اصلا چه فایده ای دارد؟" مثلا فکر کنید که هر روز پنجشنبه عصر می روید کوه و فردا شبش برمی گردید. زندگی تان در طبیعت است، هر چند روز یک بار پارک و جنگل و اینها .یک روز با همسرتان یا دوستتان یا پدرتان دعوایتان می شود. بعد به صورت خیلی بی ربطی در بین فکر های گسسته تان به فکرتان می رسد که" اصلا من چرا هر هفته به کوه می روم؟ " و چون از آن عمل در حالت اشباع هستید اولین گزینه را حذف کاملش می بینید. بعد دیگر نمی روید، دوستان زیادی به واسطه همین کوه با شما دوست شده اند و از شما ناراحت می شوند، بعضی که به شما نزدیک تر هستند، تغییر را در شما می بینند و کم کم از هم دور می شوید و سیکل معیوب آغاز می شود.

چند دلیل دیگر هم در ذهنم هست که خاص ترند و نیازی به گفتن نیست.

نسخه :

اول این که لجباز نباشید. نگذارید تذکر دیگران به شما یا خواسته های آن ها منطق تصمیم گیری را از شما بگیرد. کمی هم حرف شنو باشید. خیلی کلیشه ای " حرف بزرگتر را گوش دهید!" باور کنید که آن ها بیشتر از ما تجربه دارند. اگر حس اختلاف نسل دارد، سعی کنید که نسبت به دوستانتان رنگ پذیر باشید و از آن ها یاد بگیرید. اگر دوستانتان شما را تنذیر می دهند، گوش کنید. هیچ بیمار روانی ای تا کنون به بیماری خودش اعتراف نکرده است! هر آدمی را باید از بیرون نگاه کرد، اگر به دلیلی این تواناییتان کم شده است از کسی از بیرون کمک بگیرید.

دوم این که من انسان مذهبی ای نیستم ولی کمی اعتقاد به انسان برای "روانی نشدن" کمک می کند و سوم آن که شارع مقدس می فرماید که : خیرالاعمال اوساطها. وقتی شور کاری را می آورید، مطمئن باشید خسته می شوید و از آن طرف هم به طریق اولا.زیادند از این آدم ها که یک سال جواب سلام دختر نمی دهند و بعد چند ماه باید از دور دور کردن و بلند کردن دختر در ایران زمین جمعشان کرد. خیلی ساده است که اگر بجای این دو حالت ظرفیت دوستی را در خودشان ایجاد کنند و بعد نه این و نه آن کنند و وسط را بگیرند ؛ این طوری ذهنشان هم راحت است. (حتی من داشتن دوست دختر را هم زیاده روی می دانم و یک دور هم بودن ساده و بدون مشکلات ذهنی را بهتر می دانم.)

چهارم : با احترام ، سعی نکنید کارهایتان را برای مطرح کردن خودتان یا جلب توجه دیگران بکنید، این طوری روزی می رسد که به عقب نگاه می کنید و می بینیندکه هیچ کاری را برای خودتان نکرده اید و راضی نیستید، بعد همان چرخه شروع می شود.

پنجم آن که آرزوهای بزرگ داشته باشید و مثلا به جای رفتن به آمریکا ، یک لیست از مولفه های زندگی خوب داشته باشید که اگر رفتید و زندگی خوب نشد مشکل را در خودتان نبینید و شروع کنید به زیر و رو کردن آن، در آمریکا ببینید.

در آخر هم یک راه حل کلی که شاه کلید زندگی خوب است، زندگی را سخت نگیرید، رابطه با آدم های دور و برتان را سخت نگیرد، شل کنید و لذت ببرید( نه این که گوسفند باشید ولی گوسفند بودن یک کم که بد نیست!) اگر به چیزی اعتقاد دارید سعی کنید اعتقادتان را محترم بشمارید و همیشه در مواجهه با سوال های زندگی با این پیش فرض برخورد کنید که جواب فعلی داخل ذهنتان حاصل ساعت ها تجربه و کار کارشناسی است، به سادگی دور نیندازید تجربیات را. اگر خواستید ببینید که چه قدر بیماری را دارید، به پشت سرتان نگاه کنید وببینید که هر تغییر زندگی یا کار جدید در زندگی تان چه قدر زمان برده تا وارد زندگی شما شده است. اگر مثلا در طول یک سال عاشق سفر شده اید، نشانه خوبی است ولی اگر یک شبه به " سفر حوصله ام را سر می برد" رسیده اید، یک جای کار می لنگد، کمی بیشتر دقت کنید.

2009-09-07T03:21:00.002+04:30

در دو هفته گذشته چهار نفر به من گفته اند:" می دونستی که queen آهنگ show must go on رو بعد از این که فهمیده ایدز داره خونده؟"
در دو هفته گذشته چهار نفر به من گفته اند: " هیچ اتفاقی تصادفی نیست. هیچ چیزی به نام حادثه اتفاق نمی افته. همه چیز رو کائنات در مسیر خودش قرار می ده." آخرین نفری که این رو گفت، یک راننده تاکسی بود(همه ی مولفه های یک تاکسی رو داشت!) که خیلی مشکوک من رو مجانی رسوند و خودش رو دکتر نمی دونم چی چی معرفی کرد!

2009-09-05T01:35:00.003+04:30

علیکم بالویندوز 7...علیکم بالویندوز 7...علیکم بالویندوز 7....افلا تعقلون؟...

بیایید افتضاح بیل و بروبچه ها رو در مورد ویستا فراموش کنیم.سرانجام با رفتن بیل، مایکروسافت دست به ساخت محصولات کارا زد، لذت استفاده از ویندوز 7 را تجربه کنید.

2009-09-04T03:56:00.003+04:30

چندش آور ترین نوع ِجلب نظر طرف مقابل اینه که وقتی که اس ام اس می آد موبایلت رو برداری، با چشم های تنگ شده نگاهش کنی و کم کم چشمات رو گشاد کنی، با حالت پچ پچ که مثلا داری برای خودت می خونی و یک جوری که طرف مقابل یک مقداریش رو بشنوه بخونیش و بعد هم همراه با یک نفس عمیق بگی "چه خوب!" بعد موبایل رو بذاری دم دستت یا با اشتیاق جواب بدی...

دروغ گوهای دنیا دو نوع اند. آن هایی که طرف مقابل رو احمق تر از آن چه که هست در نظر می گیرند و آن ها که می فهمند که دارند به کی دارند دروغ می گویند. اون هایی که می فهمند که طرف مقابل دارای چه آی کیو ای هست، روی دروغ گفتنشون فکر می کند، برنامه ریزی می کنند و همه تلاششون رو برای لو نرفتن مسئله می کنند و دست آخر هم وقتی که تو می فهمی که دروغ گفتند، خوشحال می شی که تونستی از هوشت استفاده کنی و اون بنده ی خدا هم، خوب تلاشش رو کرده و تلاشش ستودنیه!
ولی امان از دست آدم هایی که به آدم دروغ می گن و فکر می کنند که آدم احمقه. این دسته غیر از اینکه دروغ گفته اند، انسان رو تحقیر هم کرده اند، به آدم فحش هم داده اند، دروغشون هم که تابلو شده، تنبل و کودن هم که هستند و کلی فحش دیگه که می شه بهشون داد....

*محض این که" بیاییم همه دست به دست هم، مثل احمق ها درغ نگوییم."

2009-09-02T01:48:00.001+04:30

حالا که این همه آدم توی زندان است و هر روز اعترافشان را می گیرند و داغ داغ برای ما پخش می کنند و ما خشک خشک نگاه می کنیم، یک جورهایی ناراحت می شویم و بعد نا امید می شویم و بعد شب که می رویم توی فیس بوک لینک می گذاریم برای هم، که فلانی را گفتند یا بگو و یا می کشیمت، یا با فلان کسکت، فلان عمل را میکنیم یا ... حرف های توی تلویزیون یادمان می رود و دوباره لینک فلانی افشا کرد و فلانی فلانی را به مناظره خواند و ... می گذاریم... یک جورهایی مثل تیمی می شویم که سه بر هیچ عقب است و دقیقه ی هشتاد گل می زند و همه می دوند تا توپ را دوباره بگذارند وسط زمین.
می خوام در مورد یک درجه بدتر براتون بگم. فکر کنید که همه ی این ها که توی زندان اند، مورد رفعت اسلامی قرار بگیرند و آزاد شوند. همه ی ما منتظریم که تا از در اومدن بیرون بگن که داخل زندان با ما چه کردند و به زور اغتراف گرفتن و بهمون این رئ دادن که بخوریم و ... ولی احتمال این که یک نفر از کل این افراد چنین چیزی بگه تقریبا صفره. فردای روز آزادی شما دیگه اسمی از خیلی از اون ها نمی شنوید. دیگه حرفی نمی زنند که شما بشنوید. با بعضی هم مصاحبه می کنند و اگر حرف های قبلی رو تکرار نکنند، حرف های قبلی رو تکذیب نمی کنند. این اتفاقیه که می افته هر چند ما ازش بدم بیاد.
برای این خودتون رو آماده کنید. برای نا امید نشدن خودتون رو آماده کنید.

چه فکر می کنی؟
جهان چو آبگینه شکسته ای است
که سرو راست هم در او شکسته می نمایدت
چنان نشسته کوه در کمین دره های این غروب که راه بسته می نمایدت
امید هیچ معجزی ز مرده نیست
زنده باش

2009-09-01T01:53:00.001+04:30

یه خوبی دیگش هم اینه که کسی از این دو نقطه دی و شکلک ها نمی ذاره همین جوری الکی...:)

2009-08-31T03:03:00.002+04:30

هر چه فکر می کنم چرا از اول کامنت ها بسته بوده به هیچ نتیجه ای نمی رسم ولی سنت رو ادامه می دیم...مثل قبلا هر کس حرفی داشته باشه که ارزش گفتن داشته باشه، ایمیل هست!

2009-08-31T00:42:00.017+04:30

تقریبا چند دقیقه کافیه که کسی که با من حرف می زنه، بفهمه که من عاشق خارج زندگی کردنم. اول این که این جوری نیست که بعد از انتخابات فهمیده باشم باید رفت، تقریبا از پنجم دبستان بود که به این نتیجه رسیدم. دوم این که منظورم دقیقا خارج زندگی کردنه، زندگی کردن نه درس خوندن و بعد برگشتن؛ نه لوس آنجلس زندگی کردن بین ایرانیا یا تورنتو که به قول دوستم :(دیپلم گرفتم بدون این که زبان یاد بگیرم!) نه این جوری، یعنی واقعا باهاشون زندگی کردن واین که ازشون زن بسّونی! و فرهنگشون رو یاد بگیری و باهاشون قاطی شی و اینا...
سوم این که این طوری نیست که ندونم این کار سخته. ندونم رفتار اونا با ما یک چیزی توی مایه های ما است با افغانی ها، این جور نیست که ندونم که مهمه که زبونشون رو مثه خودشون حرف بزنی یا زندگی کردن با یکی که از یه فرهنگ دیگه است چه قدر سخته یا پول در اوردن اونجا کار سختیه و حسابی خرج هم بالاست. این طوری هم نست که فکر کنم اونجا بهشته یا هیچ مشکلی نیست و حتی مشکلاتش خیلی کمه...نه می دونم که اون جا هم از هر نظر مشکلات زیادی داره و شاید فقط بعضی هاش جنسش فرق کنه.اینا رو می دونم و این تصمیم رو گرفتم. و فکر می کنم با سختی کشیدن چند ساله من بقیه زندگی خودم و آیندگانم! اون طوری می شه که دوست دارم. اینا رو باید آدم یادش باشه تا بقیش رو بگم.

توی کلاس زبان رسیدیم به یک جایی که در باره ی اِمیگرِیشن توو یو اس! همون مهاجرت به آمریکا بود. چند تا متن بود از زبون یک زن چینی، یک مرد مکزیکی و یک مرد مجارستانی. هر کدوم در مورد این حرف زده بودند که وقتی اومدند بلاد کفر چه مشکلاتی داشتند و چی کارا کردند و به کجا رسیدند. پایین همون صفحه نوشته بود حالا شما توی کلاس صحبت کنید در باره ی این که دوست دارید برید آمریکا؟ و اصولا اگه برید اونجا چه چیزی هست که دلتون براش تنگ می شه یا حتی فکر می کنید که نبودش ناراحت کننده است یا اصلا چیزی هست که اونجا نیست!؟

باور نکردنی بود که هر ده نفر بدون استثنا و حتی بدون لحظه ای درنگ جواب دادن که می خوان برن و بیشترشون هم گفتن که با تمام وجود دارن کار می کنند که برن!!! هفت نفر از ده نفر برنامه هم برای بگشتن نداشتند و وقتی که بحث شد که برای چی دلتون تنگ می شه جواب ها بعد از سه دقیقه وقتی که استاد داد، باور نکردنی بود

1.Iranian SMS jokes!

2.Iranian traditional bread called BARBARI!

3.Irabian girls called DUFF(they are unique in the world!)

4.North of Iran(affter a second he said :"no! florida beach is better!)

5.It doesn't have five!

بله! این طوری بود که ده نفر آدم با میانگین سنی بیست و پنج(من کوچکترین شونم) به هیچ نتیجه ای جز خندیدن نرسیدند.

حالا این رو گفتم که دو تا گره ذهنی رو مطرح کنم.اول این که مطمئنا این طوری نیست که هیچ چیزی پیدا نشه که آدم دلش بخواد و اینا. ولی باور کنید من هرچی فکر می کنم به هیچ جا نمی رسم، یعنی در واقع به نتیجه رسیدم که این قدر روی روان خودم کار کردم و ایران رو برای خودم سیاهنمایی! کردم که به اینجا رسیدم. باید دقت کرد که مطمئنا اگر آدم منصفانه بگرده چیزای زیادی پیدا می کنه. پس نباید با خودم این کار رو می کردم و الان می دونم هر تصمیمی در این زمینه بگیرم، تصمیم بی طرفانه و تنها منطقی ای نیست.

دوم اینکه یک چیز برام سوال شده. آیا اصولا انسان بدون وطن یا همونی که بهش می گن جهان وطن یا از این چیزا وجود داره؟ یعنی اگر من رفتم و به اون نقطه ای که اول حرفام گفتم، رسیدم یعنی دغدغه دیگه ای نخواهم داشت؟ منظورم اینه که آیا در ذات زندگی نکردن در وطن یا مهاجرت یک غمی نهفته است و این دلیلش اصلا غیر از اقتصادی و فرهنگی و زبانی و نژادی و اینا است؟ یا می شه گفت که اگر این طور باشه رفتن به یک شهر دیگه توی همین ایران هم باید آدم رو ناراحت کنه و اگر می کنه پس اصلا توی ذاتشه ؟ و یک سری از این سوالا که قاعدتا جوابشون رو نمی دونم و خیلی دارند مهم می شوند!

2009-08-30T03:31:00.002+04:30

Georgiana Duchess of Devonshire

I feel I've done somethings in my life too late and others too early...

*هرجای دنیا بری همینه....ما مردا عوضی هستیم، زن مردم رو {...}، نسبت به زن خودمون خدای غیرتیم و پسر دوست داریم.
*من با این فیلما که درباره ی اروپای قدیمه و موسیقیش رو یه ارکستر می زنه؛ چه قدر حال می کنم.

2009-08-29T14:25:00.002+04:30

شب بیست و سوم خرداد من حس کردم که یک پیشگو هستم...و کم کم دارم به این نتیجه می رسم که من نوستراداموسی هستم که بر بزرگراه چمران تاریخ را پیش بینی کردم...
و آری ما خفنیم...

2009-08-29T14:08:00.003+04:30

در این ده قسمت دکتر هاوس که دیدم تنها نکته جالب این بود که یه قسمتش دکتره لز.ب.ین بود. دو قسمت بعد توی کار دکتر سیاهه بود و اینا ...
*فکر کنم تابلو بود که تلویحا بدون این که به طرفداران بر بخورد گفتم که در این سریال چیز خاصی ندیدم، همون پرستاران بهتره!!!

2009-08-29T02:20:00.001+04:30

آزمایشی همه چیز را عوض می کنیم...
پس زمینه سیاه یا سفید...مسئله این است.

2009-08-29T01:56:00.000+04:30

...حالا کمی بهتر شده است. من این حالت را بیشتر دوست دارم. این طوری ازقبلا اش هم بهتر است. کاش همیشه همین طور بماند. بحث می کند و حرف می زند؛ حرف های عجیب، اما منطق دارد. با تو جلو می آید و هر چند وقت یک دفعه حرفت را تصدیق می کند، گوش می کند و می گوید نه! بعد دلیل می آورد و تو گوش می کنی و می گویی نه! کمی او جلو می آید و کمی تو، آخر مشتری می شوید. دارد مثل آدم فکر می کند و تو خوشحالی و او خوشحال است و ....

2009-08-29T00:43:00.003+04:30

...بعد داری وسط خیابان راه می روی، می بینی جمعیت کنار خیابان استاده. فکر می کنی دوباره تظاهرات است؛ جلوتر که می روی می بینی بنتون همان یونایتد کالرِ سابق حراج کرده است.
1. با قیمتی که بنتون داره برای این که مقداری از لباساش در فصل فروش بره باید هر فصل حراج رو از 50% شروع کنه!
2.نه چون گرونه و نه چون این مرتیکه بنتون صهیونیسته و نه چون آدمای توی مغازه هاش ک.نی اند و نه خیلی چیزایه دیگه...من از لباس های تخمیه این بنتون بدم میاد.

2009-08-28T01:36:00.002+04:30

آدم این پست هایی که ملت، قبل از انتخابات نوشتن رو که می خونه یه جوری می شه...یه جوری یعنی... نمی دونم یه جوری ...هرکی بخونه خودش می فهمه...

2009-08-27T01:31:00.001+04:30

آره دیگه...بعضی روزا هم همین جوری الکی خوبن...

2009-08-24T01:13:00.003+04:30

این جا را خواندم. نامه ی دوم، فوق العاده است. باور نکردنی است.

من الان با تمام وجود دوست دارم دو نفر با هم دعوایشان بشود، نه این که دلگیر شوند از هم نه! اصلا فحش خوار و مادر به هم بدهند... حیف که نمی شود درگیری فیزیکی ایجاد شود و الا آن هم بد نبود.

مرد میانسال از "او" پرسید:(از خدا چی می خوای؟) صبر نکرد، گفت:(خدا!)، به خودم گفتم خوبه داره کم کم می رسه به آخر این راه...وقتشه که دیگه دور بزنه...مگه این که بخواد از خدا هم رد شه....

2009-08-24T00:34:00.000+04:30

[جهان جای عجیبی ست
این جا هر کس شلیک می کند
خودش کشته می شود]

کلا گفتن جملات جالب، چیز جالبی است!!! ولی باید توجه کرد که معنی هم بده خوب! واصلا از لحاظ منطقی درست هم باشه...این جمله البته از لحاظ منطق ارسطویی درسته ولی خوب به انتفای مقدم !در عجیب بودن جهان که شکی نیست، ولی کی هر شلیک کننده ای خودش کشته شده؟ که از اون عجیب بودن رو نتیجه بگیریم.بعد هم از نوع جمله این بر می یاد که به واسطه ی شلیک خودش می میره که البته این هم درست نیست و دیگه این که کشته شدن به معنی مردن نیست، به معنی به قتل رسیدنه. پس هرکس(همه بدون اِکسِپشِن کِیس!) شلیک می کند، خودش به واسطه ی این عملش به قتل می رسد! این دیگر چه منطقی است؟ دیدید من چه منطقیم؟ حالا منطقیزاسیزه شده همین جمله رو داشته باشید که البته باید برای فهمش کمی به معاد اعتقاد داشته باشید، برای احتیاط و دعوا نشدن سر اِکسِپشِن کِیس ها:

جهان جای عجیبی ست
این جا هر کس کسی را {...}

روزی خودش {....}

2009-08-23T15:07:00.000+04:30

فرشته : خدا چرا رمضون رو انداختی توی تابستون ؟ اینا دارن پاره می شن!!!
خدا(با خنده عینک آفتابی اش رو می ده بالا و می گه): Just for fun!!!!baby.....h

خدا بیا ماه رومضون رو بنداز توی زمستون...این به نفع هر دوتامونه...

2009-08-22T18:25:00.004+04:30

آری از کرامات ماست... می رویم آب و آتش، قطار می شویم و رد می شویم...آخرش همه خیسند جز ما...
پنجره ماشین را تا دسته باز می کنیم و دستمان را از پنجره بیرون می گذاریم تا خشک شویم...

*جوانی که زیاد شود، کم کم بچه می شوی.
*از بچه متنفریم.
*ریدم به کودک درون هر احمقی که ندونه کی باید چی کار کنه!

2009-08-21T00:42:00.000+04:30

تا چند روز پیش فکر می کردم که مثل فیلما آهنگ خاطره انگیز باید یک آهنگ خفن باشه ... پیانو یا ویولن ... یه آهنگ ارکستراسیون ... یک آهنگ سنتی یا حد اقل قدیمی، نمی دونم ، شد خزان...یا از این چیزا... ولی الان حس می کنم با تخمی ترین آهنگی که تا حالا شنیدم و اولین باری که شنیدم فقط نیم ساعت داشتم فحش می دادم که این سبک های مسخره فعلی که وسطش هم یهو یکی رپ می خونه ریده به موسیقی اونقدر خاطره دارم که ...حالا که نگاه می کنم آهنگ رفتی از یادم (اثر به یاد ماندنی اساتید به حق موسیقی zaraban ft. Rv. ft. 193!!!) داره بار نوستالژی یک سال و نیم زندگی من رو می کشه...خسته نباشی جوون... تو مثل این جوونایی می مونی که طرفدار ا.ن. بهشون می گن بچه سوسول ولی دارن انقلاب مخملی می کنن...

*خوشا آنان که هارد یک ترا دارند که هی بدونِ کتِ گورایز بریزن توش و بعد یکهو وقتی دارن توش دنبال یک چیز دیگه می گردن یک چیز قدیمی و خاطره انگیز توش پیدا کنند...

*داشتیم می اندیشیدیم که اگر همین پست را با آروغ روشنفکرانه می نوشتیم:
نوستالژیمان زد بالا. رفتیم در دیتا بیسمان گشتیم، سونات موریش-کنیکف ( شنیده اید؟! که!!!اگر نشنیده اید هیچ از موسیقی بارتان نیست !) اجرای ارکستر برلینش را که البته می دانیدکه یک اجرای کم یاب است و دست هر کسی نیست و من هم آن را از داخل صد گیگ آهنگی که دوست خوب و موسیقی دانم {...}به من داد، پیدا کردم....خوب البته من این آهنگ را به کسی نمی دهم ولی اگر التماس کنید شاید اگر دختر باشید برایتان میل کنم...راستی می دانید که من به یاهو میل نمی زنم. آخه آدم باید خیلی روستایی باشه که از یاهو استفاده کنه ...........
.........

2009-08-20T00:47:00.000+04:30

پرده اول:
یه اتاق سه در دو روی پشت بام .... . داخل اتاق یک میز چهل در هفتاد است که روی آن یک کامپیوتر و یک پرینتر و البته سه لپ تاب که به زور روی میز جا داده شده است. ما پشت میز نشسته ایم، خسته از کار بی جیره و مواجب. لپ تاب را بر می داریم و می گذاریم روی پایمان و پایمان را به جایش می گذاریم روی میز. آه بلندی می کشیم و می گوییم:" من که دیگه نمی تونم کار کنم...می رم خونه...الان هفت تیر هم دعوا شروع می شه ..."
رابینسون کروزو از پشت لپ تابش سرش را بلند می کند و می گوید...احداقل "مدش" رو درست کن بعد برو...نکنه می خوای بری دعوا؟"
اینجاست که وجدانم درد می گیرد. می گویم :"من را می بینی که این قدر زر می زنم...تمام دو هفته گذشته را خانه خوابیدم...من را می بینی که این قدر تحلیل می کنم و ادعا دارم که تاریخ را آنقدر خوانده ام که پیش بینی می کنم و سرش می ایستم؟من را می بینی که همه را بی فرهنگ می دانم و خودم را پدر مدنیت...حتی الله اکبر هم نگفتم...مرا می بینی که خودم را روشنفکر می دانم و خاتمی را ترسو؟ تمام این مدت همه چیز را از اینترنت دنبال کردم و شب تحلیل کردم و برای این و اون داستان گفتم...حتی امید هم ندادم...هیچ کاری نکردم...نه دارم فرار می کنم...اینا الان شروع کنند یه ساعت دیگه به ونک هم می رسه...میرداماد هم که رو شاخشه...اگر بد شانس باشم به شریعتی هم می رسه..."
آن یکی از پشت میز بلند می شود و بلند و با خنده می گوید:"چی می گه؟" و "ی" ی "چی " را می کشد ...
رابینسون کروزو با استیل خاص خودش دستش را آرام داخل موهایش کشید و گفت: " چون کارت درسته ...چون زیاد می دونی حماقت نمی کنی...چون تاریخ رو خوب بلدی تکرارش نمی کنی..."
پرده دوم:
یک بار یکی از این جماعتی که مردم را می زنند برایم داشت درباره " ایمان به خدا"صحبت می کرد.وسطش برایم یک مثال زد,گفت یک بار جایی بودم مثل صحنه جنگ ((بخوانید کوی)) ما راه افتادیم به طرف جلو...یکهو دیدیم زمین داره تکون می خوره...دیدم گرد و خاک بلند شده و جمعیت عظیمی داره به طرف ما میاد...ترس برم داشت، پاهام سست شد...دو سه نفر از ما هفت هشت نفر به طرف عقب فرار کردند. بقیه هم نمی دانستیم باید چه کاری بکنیم...پیش خودم گفتم خدایا! تو کمک کن ...نه برای این که پیروز شویم...برای این که حداقل جلوی خودمون رو سفید شیم...این همه یک عمر روی خودمون کار کردیم و ادعا کردیم که نترسیم و بعد هر زیارت عاشورا از خدا طلب شهادت کردیم...حالا که وقت عمله اگه یک قدم به عقب برداریم یعنی یک عمر هیچ کاری نکردیم...
یک دقیقه بعد اونا به ما رسیدن...خودی بودن! سجده شکر کردم که خدایا! شکرت که اصلا بدنم از کار افتاده بود، اگر عقب رفته بودم باید چی کار می کردم؟
ببین این یعنی این قدر باید روی خودت کار کنی که ایمان داشته باشی...یعنی هرچی بکنی کم کردی....

نتیجه راوی:
جدا از این که چه کسی راست می گوید و این که اصلا دعوا سر چیست؟ اصلا باید قاطی این بازی ها شد یا نه ...یا اصلا می گذارند که قاطی دعوا نشوی؟...این دو تا داستان را گفتم تا دو تا قشر آدم ها یی که دور برتان می بینید را برایتان گفته باشم، تا ببینید که با کی سروکار دارید...
من یک مورد رو با اعتقاد راسخ بیان می کنم: برنده هر دعوا "ایمان" است. آن ها که با آدم های مذهبی سرو کار نداشته اند ((بنده با این جماعت زندگی کرده می کنم و حتی خودم هم در خیلی موارد شبیه آنها ام)) به این ایمان می گویند "لجبازی" . اگر روشنفکرید و ادعا می کنید که نمی خواهید که دعوا کنید و می خواهید با حرف زدن مشکل را حل کنید، سعی کنید طرف مقابل را درک کنید. اسمش را نگذارید" تحجر" و صورت مسئله را پاک کنید. همین فردی که در پرده دوم شرحش را گفتم به اندازه موهای بنده کتاب خوانده است، پس اگر آن طرف خطی است که شما این طرفش ایستاده اید، دلیل دارد، دلیلش برایش محترم است، باید برای شما هم محترم باشد. یادتان باشد همیشه ایمانی که در طرف مقابل می بینید از آسمان نیامده، دلیل دارد.
اتفاق خوب آن که آدم های این طوری را اگر قانع کنید آن وقت یک طرفدار دارید که می توانید روی او حساب کنید و نه طرفداری مثل پرده اول!!

2009-08-18T01:37:00.002+04:30

کتابی خواهم نوشت و اسمش را خواهم گذاشت : "تمام پیانیست های خوب دنیا را باید کشت"
درد می کنم برای پیانو...

2009-08-18T00:51:00.002+04:30

پنج نفرند. نشسته اند داخل یک 206 نوک مدادی. ماشین کنار خیابان نفت پارک و گفتگو در جریان است. " سمت راننده " مکررا تکرار می کند که این دادگاه نیست و فکر نکن که تو محکومی. اتیست داد می زند: " آره فعلا محکوم نیستی...فعلا مجرمی ...بعدا محکومت هم می کنیم." راننده می گوید : " ببین دوست عزیز ما فقط می خواهیم بگوییم ناراحتیم، خودت می دانی چرا ..."
اتیست دستش را می آورد بالا و از داخل تسبیحی که در دست دارد محکوم را نگاه می کند، بر می گردد طرف راننده تسبیح را جلو عقب می کند، گویی دارد با دوربین فیلم می گیرد. " گویی " نه... او دارد فیلم می گیرد از این لحظات. دارد ضبط می کند در ذهنش این لحظات را . این ها تاریخ اند. تاریخ زندگی او. مگر نه این که تاریخ را سرانجام ها می سازند؟ این لحظه ها هم سرانجام است. سرانجام یک دهه که تمام شد. تمام شد. یعنی اتیست می داند که از فردا صبح که بیدار می شود دیگر تنهاست. دیگر به کسی نمی تواند اعتماد کند. هیچ کس بی عقده نیست. هیچ کس آن قدر بی عقده نیست که نخواهد خودش را مطرح کند. هیچ کس آن قدر مهم نیست که بخواهی در موردش بهایی پرداخت کنی. دیگر هیچ کس مطرح نیست. همه ی این ها از بین دانه های تسبیح دیده می شد. از عصبانیت چهار نفر و محکوم که سعی می کرد آرام باشد، چون خدا با اوست، گرفته تا فرمایشی بودن دادگاه و این که آن ها رای هایشان را داده اند، رای گیریشان را کرده اند و رای را چند وقت است که دارند اجرا می کنند.

2009-08-18T00:42:00.004+04:30

با یازده، دوازده نفر رفتیم شمال...یکی مان غرق شد...ا

فیلم خوب یعنی: "به خدا اگه پسربچه هه برنمی گشت، خفه شده بودم."ا

2009-07-21T16:26:00.000+04:30

لیوان کنیاک را می برد بالا و داد می زد" به سلامتی خانواده .... ". نفر کناری گفت: "خوبه که صدای آهنگ زیاده و ملت دارن می رقصن...صدای این دیوونه رو نمی شنوند..."، و دستش را گذاشت روی میز. این بار خودش فریاد زد: "گند زدی پسر...تو یک کار درست نمی تونی انجام بدی؟ گند زدی به میز... ". و شروع به پاک کردن دستش به با دستمالی که از جیبش بیرون آورده بود کرد. پسری که چند دقیقه ای بیشتر نبود که وارد اتاق شده بود و خودش را روی تخت دراز کرده بود ناگهان از جایش پرید و با لحن متفکرانه ای گفت:" ببین این ماله اینه که توی لیوان یک بار مصرف ریختی ... د ِ خره الکل چسبش رو باز می کنه..." .و با یک قدم بلند و سرخوشانه خودش را به کنار میز رساند. در بطری را باز کرد و در حالی که لیوانش را پر می کرد سرش را کنار گوش کناری برد و گفت: "می خوام خودت هم ندونی که من توی این اتاق چی کار دارم می کنم...هر کی هر چی خواست بگه ولی من نمی خوام از اتاق که می رم بیرون، بد نگام کنن...ا ُ کِی؟" .نفر کناری بدون این که نیاز ی به دادن جواب ببیند، رفت طرف پنجره و پنجره را باز کرد و گفت: "شاید این دود بره بیرون" .

باز هم داد زد :"به سلامتی خانواده ...". و کنار پنجره رفت. لیوان را که پایین آورد، سیگار را از روی جاسیگاری برداشت و گذاشت گوشه ی لبش. صاف ایستاد و خودش را کشید تا دستش درست داخل جیب شلوار لی اش برود. فندک را در آورد و سیگار را روشن کرد. آرام سرش را برد کنار پنجره و دهنش را آن قدر باز کرد که انگار دارد خمیازه می کشد. نا گهان لبخندی زد و گفت:" گوش کنید، دارند الله اکبر می گویند..".سرش را از پنجره بیرون کرد و فریاد زد" الله اکبر...الله اکبر..."

2009-03-19T00:40:00.003+03:30

وبلاگ خوندن هیچ خوبی ای نداشته باشه، این خوبی رو داره که بفهمی تو آدم یونیکی نیستی! مثلا من همیشه ی خدا از این میدون تجریش لعنتی بدم می یومد،یاد این بازارای جنگ زده ها می افتادم که وقتی فسقلی بودیم، بود. همه ی دوستان هم بنده رو مسخره می کردند که میدون تجریش خوبه...تندیس داره و از این مزخرفات ...ولی این میدون تجریش با زمزم هم پاک نمی شه تا وقتی این می نی بوس ها از سه راه کوفت و زهره مار آدم میاره پیاده می کنه اون جا تا توی هم بلوولن.
یا مثلا من دو هفته هست که به همه می گم که بدم می یاد از این سال نوی لعنتی...آقا بدم میاد...دست خودم نیست ... اصلا هم قضیه فراخی و اینا نیست...بعد آلرژی و اینا هم نیست...ترافیک لعنتی این آخر سال هم نیست...خرید کردن عید هم نیست...مهمون و مهمون بازی هم نیست...هیچ کدوم از این کوفت و زهرمارها که هرکدومشون برای تنفرکافی اند نیست...فقط بدم میاد...یعنی اگه همه ی این مشکلات حل بشه هم چی ؟ بدم میاد...حالا دوستان می تونن بگن من روانیم...من که اصلا از اسمم معلومه...
آره ...حالا نمی دونید چه حس خوبیه که بفهمی یه آدم هایی که نمی شناسی با تو چه حس های مشترکی دارند...یعنی آدم هایی هستندکه از تجریش متنفرند...از عید بدشون میاد و ...

2009-03-18T23:36:00.003+03:30

Fight Club (1999) - Soundtracks

"WHERE IS MY MIND

"Written by Frank BlackPerformed by The PixiesCourtesy of Elektra Entertainment

Group/4ADBy Arrangement with Warner Special Products

Ooooooh

- stopWith your feet in the air

and your head on the ground

Try this trick and spin it,

yeahYour head will collapse

But there's nothing in it And you'll ask yourself

Where is my mind

هر فیلمی یک یادگاری در ذهن آدم می گذارد که تا اسمش می آید، ناخدآگاه یاد آن می افتی.تا گفت فایت کلاب، گفتم سوندترک آخرش فوق العاده است پس این آهنگ آخر فیلم چیزی است که از فایت کلاب برای همیشه در ذهن ما ماند.

2009-03-18T23:21:00.003+03:30

بیماری جیدیدی گرفته ام. حس ترحم، همراه با تنفر و خالی از حسادت به افرادی که هم را دوست می دارند.حس ترحم شدیدی دارم نسبت به احمق هایی که از من خوششان می آید؛ من را که می بینند، حرف هایم را که می شنوند به آن می خندند و سعی می کنند دل من را بدست بی آورند.قضیه غرور و ازاین مزخرفات نیست* به جنسیت طرف هم ربطی ندارد، فقط وقتی می بینم کسی سعی می کند نشان دهد که از من خوشش می آید، دلم برایش می سوزد. بعد می دانید چه می شود؟ نمی شود با کسی که دلت برایش می سوزد، حس می کنی احمق است، دوست باشی یا دوستش بداری. بعد کم کم همه ی ادم های دورت این شکلی می شوند ، دیگر دوستی نداری و فقط تعدادی آدم می شناسی که دلت برای آن ها می سوزد.

2009-03-15T00:48:00.001+03:30

ما آدم ها علممون یا نمی دونم فهممون به اندازه تجربه خودمونه؛یعنی حتی تجربه ی دیگران و نصیحت هاشون یا نویسنده ها و کتاباشون به این چیزما(همون فهممون)چیزی اضافه نمی کنه . شاید بگید خوب این که خیلی حرف مزخرفیه، این جوری که هیچ چیز پیشرفت نمی کرد، نه ! هرچیز دیگه ای کمک می کنه که سرعت تجربه زیاد بشه. هر کس هر چی می گه یا نظری که می ده از روی تجربه اشه. خوب پس نسبت به درک اون آدم اون حرف درسته(چون قاعدتا فقط خود شخص اصله!)
دیدید مثلا یک نفر می گه که من آدم بدشاندسی ام؟ بعد همه بهش می گن نه!!!!تو اشتباه می کنی...اصلا این حرفا معنی نداره تو فقط از نظر روانی در یک لوپ نگتیو گیر کردی!!!آخه یکی نیست بگه ک...ی تو اگه یکی از بد بختی های این بابا رو داشتی خود کوشی می کردی چرا زر می زنی؟!
اما من کلا قائل به اینم که آدما بیشتر وقتا مخصوصا توی علوم انسانی تجربه هاشون درسته. یعنی بستگی به تعداد نمونه ای که داشتن قابل اتکا توسط دیگرانه و برای خودشون هم چون نمونه شون صد در صد با عوامل دور و برشون می خونه پس کاملا قابل اعتماده.
حالا من توی این هفت هشت ماه یک سری تجربیات دارم که با توجه به اون ها در کمتر از دو هفته ی دیگه باید خود کشی کنم.
اولیش اینه که همه چیز مزخرفه، من آدم بدشانسیم، به درد هیچ چی نمی خورم و البته این مشکل من به تنهایی نیست و معمول آدم هایی که می شناسم از خودم بدترند، روی هیچ دوستی ای نمی شه حساب کرد، بهترین آدم های موجود فقط یکی دو ماه می تونند خودشون رو یک جور دیگه نشون بدند، با اومدن اوباما هم دنیا همون گوهی که بود هست، خاتمی بیاد یا نیاد میر حسین میاد و کروبی هم به اومدن هیچ ک..ی ای کاری نداره و حتما میاد و تنها چیزی که برای هیچ کس مهم نیست مملکته، بحران اقتصادی اگه همه جا رو به حراج بکشه، مطمئنا روی زندگی ما هیچ تاثری نداره، حتی کمی بدترش هم نمی کنه که باز یه شباهتی به آمریکایی ها داشته باشیم و ....
دومیش این که مگه تا حالا یادت میاد چیزی عوض شده باشه؟ از الان به بعد هم همینه...او بالایی ها تا ابد همینند!برو کشکت رو بساب!

2009-03-09T00:12:00.002+03:30

زمان :ظهر بعد کلاسی که نرفتیم!

مکان: طبقه دوم فنی، کنار مرکز دیتا محلی که آنتن وایرلس کاملا...(تا دسته!)

بازیگران:اتیست، دوست اتیست ، اون یکی دوست اتیست

اتیست در حالی که نشسته و لپ تاپ را روی پاهاش گذاشته، از خنده قرمز شده و مواظب است که در حین خندیدن لپ تاپ نیفتد.

دوست اتیست شانه به شانه اون یکی دوست اتیست از سمت چپ کادر وارد می شوند و مردی با لباس قهوه ای از صفحه خارج می شود.

دوست اتیست (با خنده): داری می میری ...چی شده این طوری می خندی....

اتیست: هیچی (ادامه خنده)

دوست اتیست: معلومه!!!

اتیست: آخه الان {..} یه چیزی گفت...ترکوند...آقا می دونی چرا این اتاق بسیج وایرلس نداره کابل شبکه اش رو هم جمع کردند؟(ادامه خنده)

هردو با هم : نه!

اتیست: مثل این که یه دو ماه پیش این رییس قضیه اومده توی اتاق کاری داشته، کامپیوتر رو روشن می کنه و شروع می کنه به کار، می یا د یه چیزی دانلود کنه می بینه کامپیوتر پره، تا خرخره...می یاد یه چیزی پاک کنه فایل رو می گزده...می بینه ای دل غافل برادران و خواهران بسیجی چه کرده اند!!! در این عملیات مقدار زیادی فیلم سو.پ.ر کشف و ضبط می شه...

دوست اتیست واون یکی دوست اتیست در حال مرگ از خنده...

دوست اتیست: آخه من از این می سوزم که به {..} می گم بیا برو به خاتمی رای بده می گه این یارو دین و ایمون سرش نمی شه باز این احمدی نژاد یه چیزی سرش می شه.

و بعد در همین راستا که اینا که ادعا دارند خودش بدترند ده دقیقه صحبت می کنه، در تمام این مدت اون یکی دوست اتیست به گوشه ای زل زده و هیچی نمی گه.

حرف های دوست اتیست که تموم می شه، برای چند لحظه سکوت...

اون یکی دوست اتیست: (بدون ذره ای احساس در کلام ) بچه ها من ناراحت خودمونم، ما با اینا هر روز دست می دادیم، یعنی دستشون کثیف بود؟!!!

اتیست و دوست اتیست لحظه ای فکر می کنند و بعد صدای خنده ساختمان را می لرزاند.

2009-03-08T23:47:00.002+03:30

چرا من وقتی می گم من به احمدی نژاد رای می دم . کسی باور نمی کنه!؟
نه برادر من رایم را حرام نمی کنم من این کار را می کنم که ثابت کنم صداقت مهم تر ازعبای شکلاتی است. صداقت مهم تر از لبخند همیشگی است. صداقت حتی از آزادی مهمتر است، از دموکراسی و دین و دموکراسی دینی و هر کوفت و زهرماری هم مهمتر است...

2009-03-08T22:38:00.003+03:30

آدم بده زن رو به زور سوار هلی کوپتر کرد. پلیس ها همه عقب وایساده بودند، کاری ازدستشون بر نمی اومد. هلی کوپتر که رفت بالا هلی کوپتر پلیس تازه رسید، وقتی خواست بهش نزدیک بشه، آدم بده در هلی کوپتر رو باز کرد و نشون داد که اگه نزدیک بشن، زن رو پرت می کنه پایین.
رییس پلیس که فقط به فکر این بود که درجه بگیره، به هلی کوپتر گفت که از آدم ربا دور نشید...آدم بده اعصابش خورد شد، زن رو پرت کرد پایین.
زن اول می ترسید ولی وقتی که توی هوا معلق شد، دیگه ترسی احساس نمی کرد، یه چیزی بهش می گفت سوپرمن میاد نجاتش می ده...به جای مرگ به اون لحظه فکر کرد.اون لحظه ای که توی بغل سوپرمن می افته، این که چند نفر حاضرند تا هرچی بدن تا جای اون باشن، داشت که فکر می کرد که بدن سوپرمن چقدر گرمه...این که وقتی گذاشتش زمین چه اتفاقی بینشون می افته...داشت به فرنچ کیسی فکر می کرد که به بهانه ی تشکر می خواست بکنه...یعنی لب های سوپرمن چه مزه ای داره؟...دستای سوپرمن...........بوووومممممممم
این اولین باری بود که سوپرمن خواب موند.
خاتمی دروغ گوی با اخلاق هم آمد.

2009-02-03T23:18:00.000+03:30

همراه اول دهان ما را ....

هیچ کس همراه نیست *********** تنهای اول

2009-01-24T00:01:00.002+03:30

با وضعیت فعلی ملت می توانند از همین امروز فحش دادن به ج.ا. برای قطعی آب در تابستان را آغاز کنند. به کوری چشم بدخواهان امسال زمستون هم بهاره!

2009-01-22T00:32:00.002+03:30

من نیاز به موسیقی دارم
تا در ابعاد انگشت‌های حساس و بی‌قرارم روان شود،
روی این لب‌های لرزان و تلخ پریشان شود
آهنگی شیرین، عمیق و شفاف،
جریانی روان و مداوم .
آه ، چه شفابخش خواهد بود آهسته، زود آشنا و آرامبخش :
سرودی که برای التیام جسم خسته‌ام ساخته شود ؛
روی سرم چون آب ریخته شود؛
روی این پيکر رعشه دار !
چون خوابی که سرخ است و فروزان
و جادو ، زاده‌ی این آهنگ است !
آهنگی که مايه آ رامش است، و سکوت و سکون دل‌ها !
آهنگی که در رنگ‌هایی ناپیدا غرق می‌شود:
تا می‌رسد به زلال زیر آب دریا؛شناور می‌شود تا ابدیت در استخری به سبزی ماه !
تا در آغوش رامش و رویا، آرام گيرد !
Elizabeth Bishop

2009-01-18T23:54:00.000+03:30

بگو دیگر زمان نگذرد
دیگر به آن نیازی نداریم

ما که از این دورتر نمی توانیم برویم...

2009-01-18T00:57:00.002+03:30

هفته ی پیش برادرانمان ریختند باغ سفارت را گرفنند و بعد هم ریختند این مغازه بنتون بی دین و خوارو مادر و... آتش زدندو ...{اجرشان با امام زمان}حالا همین برادران و خواهران دو هفته است خفه شده اند، چرا چون امتحان دارند...به این می گویند اراده ی ملل اسلامی برای حل قضیه ی فلسطین...

2009-01-18T00:47:00.002+03:30

درد دیروز گشادی بود و درد امروز پایگی شدید و در هر دو حالت ما مدار می افتیم...
درد دیروز بی هنری و امروز خفه شدگی از هنر و در هر دو حالت ما مدار می افتیم...
درد دیروز دینداری بود و امروز بی دینی و در دو حالت ما مدار می افتیم...
درد دیروز تنهایی و امروز له شدگی میان دوستان و در دو حالت ما افتیم...
درد دیروز درس نخواندن بود و امروز درس خواندن در سطح کامپیوتر و در هر دو حالت ما مدار می افتیم...
ما مدار می افتیم ...
ما مدار می افتیم ...
ما مدار می افتیم ...
ما مدار می افتیم .......

2009-01-18T00:43:00.003+03:30

12-Nikita Mikhalkov

این روزها تلویزیون ما سینمای روسیه را دوباره کشف کرده، بعد از برادر حالا دوازده...

2009-01-11T23:49:00.004+03:30

آری
نقل ماست
ترکه ی استاد هم عین ماست
گویی که مثل ما
نفخی بوده است در گلی
آری
نقل ماست
آب می خورد
باد می کند
می ترکد
او می ترکد
و چه دردی می کشند دیگران

2008-12-26T00:54:00.004+03:30

شما می دونستید در مقابل دافی که ماله فی میله ...پافی وجود داره که ماله میله!!!!ما که امروز فهمیدیم ...شاید خیلی از دنیا عقبیم...ما که به هر بچه خوشگلی دافی می گفتیم ؛ رویمان به دیوار بدون نگاه جنسیتی...

با توجه به توضیحات بالا دقت کرده اید که این برادرمان BENETON چه داف هایی به عنوان مدل استفاده می کند؟ اگر به دو تا مغازه بنتون در سطح کشور اسلامیمان نگاه کنید مطمئن می شوید که شناسنامه بنتون صادره از قزوین است...

2008-12-26T00:44:00.002+03:30

چند ماه اخیر خیلی از دوستان رفتند عمل کردند...جاهای مختلفشان را البته...از اون بالا ها تو اون پایین هاوقتی ازشان می پرسی عمل چه طور بود اولین چیزی که می گویند تعریف کردن از حس بی هوشی است...
خاطره اول: ...بعد زنه پرسید حالا تا ده بشمار بعد بگو حالت چه طوره...یک ...دو ... .. نه...ده...انگارتا صبح ودکا خوردم...
خاطره دوم: ...دیگه چشام وا نمی شد...گفت صدای من رو می شنوی؟...به زور دهنمو باز کردم و گفتم ...کاپتان بلک سوییت خدمتتون هست؟....
***ما هم در فکریم که برویم حد اقل یک بار هم که شده عمل کنیم ...فکر کنم به دادن یک آپاندیس بیارزد...